ล่านั้นก็จะได้รับสิทธิ์ในการเข้าไปในอาณาจักรลับขององค์จักรพรรดิกุ่ยจวิน
คนที่มู่เฉียนซีต้องเผชิญหน้าเป็นคนแรกผู้นั้นทรุดตัวลงไปทันทีที่ขึ้นมาบนสนามการแข่งขัน!
“อ๊ากกกก! ทำไมต้องเป็นลูกพี่ใหญ่มู่ด้วย เพราะอะไรถึงเป็นลูกพี่ใหญ่มู่ได้ล่ะ ดูเหมือนว่าข้ากับอาณาจักรลับขององค์จักรพรรดิกุ่ยจวินจะไร้วาสนาต่อกันสินะ ฮืออออ!” เขาร้องห่มร้องไห้อยู่บนสนามการแข่งขัน
ทุกคนต่างก็มีสีหน้างุนงงเช่นกัน นี่มันคือสถานการณ์อะไรกันแน่
“นั่นไม่ใช่อัจฉริยะของเมืองเสียอย่างนั้นหรือ เมืองเสียกับเมืองอวู่ซวงมักจะเหมือนน้ำกับไฟอยู่เสมอ เหตุใดถึงได้มีสถานการณ์เช่นนี้เกิดขึ้นได้กันล่ะ”
“ใช่แล้ว! หากว่ากันตามสถานการณ์ปกติ เมื่ออัจฉริยะของเมืองเสียเผชิญหน้ากับอัจฉริยะของอวู่ซวงก็น่าจะเป็นเหมือนการเผชิญหน้ากันของศัตรูตัวฉกาจมากกว่า พวกเขาจะต้องโกรธจนออกนอกหน้า และสู้กันจนตายไปข้างถึงจะถูก! เหตุใดถึงกลายเป็นแบบนี้ไปได้ล่ะ”
“……”
สีหน้าของเจ้าเมืองเสียเองก็มืดมนลงไปเช่นกัน และหลังจากที่อีกฝ่ายกล่าวขึ้นมาว่า “ข้ายอมแพ้! ข้ายอมแพ้แล้ว! ไม่สู้แล้ว!” สีหน้าของเขาก็ดำยิ่งกว่าน้ำหมึกเสียอีก เจ้าตัวไร้ประโยชน์นี่!
หากไม่สู้ก็ต้องพ่ายแพ้ไป!
อัจ
