เจ้าจะสามารถหลบได้หรือไม่”
ด้วยเหตุนี้เห้อเหลียนถิงจึงเพิ่มความเร็วขึ้นมาอย่างกะทันหัน และการจู่โจมที่รุนแรงมากยิ่งก็พุ่งทะยานมาทางมู่เฉียนซี หลังจากนี้ไปก็ถึงโศกนาฏกรรมของมู่เฉียนซีแล้ว
แต่ความจริงกลับไม่ราบรื่นเหมือนดั่งที่เห้อเหลียนถิงคิดเอาไว้ ร่างเรียวบางในชุดสีม่วงหลบหลีกไปมาอยู่ท่ามกลางการโจมตีของเขา และเหลือไว้แค่เพียงเงารางๆเท่านั้น
นางหลบหลีกได้อย่างสง่างาม และไม่ทุลักทุเลเลยแม้แต่น้อยอย่างเห็นได้ชัด นอกจากนี้ยังงดงามเป็นอย่างยิ่งอีกด้วย
สีหน้าของเห้อเหลียนถิงแข็งทื่อไปเล็กน้อย และร่างของเขาก็พุ่งทะยานออกไปราวกับลูกธนูก็มิปาน ตอนนี้เขาเริ่มจริงจังขึ้นมาแล้ว
เจ้าเมืองของเมืองจี้ที่อยู่ด้านข้างของมู่อวู่ซวงในเวลานี้ กล่าวขึ้นมาว่า “อวู่ซวงเจ้าไม่ต้องกังวลไปหรอกนะ ถึงเจ้าหนูเห้อเหลียนถิงจะดูโหดร้ายไปสักหน่อย ทว่าก็เป็นคนที่ลงมือแต่พอดี อย่างไรเสียมู่เฉียนซีก็เป็นคนพิการคนหนึ่ง แน่นอนว่าเขาไม่มีทางลงมือกับแม่นางน้อยที่งดงามผู้นั้นจนพิการมากไปกว่านี้หรอก!”
ดวงตาที่อบอุ่นคู่นั้นของมู่อวู่ซวงเปลี่ยนเป็นเย็นยะเยือกขึ้นมาทันที “โยวเยี่ยจี้ เจ้าอยากจะรับคำท้าดวลถึงตายกับข้าหรือไม่ หากเจ้าไม่อยาก ก็จงห
