งมาก ฉะนั้นจึงไม่ค่อยมีคนกล้ารนหาที่ตายมาสร้างปัญหาให้พวกเขามากมายเท่าไรนัก
ผ่าออกมาชิ้นหนึ่ง ก็ได้ชิ้นหนึ่ง นอกจากนี้มู่เฉียนซียังเลือกมาแต่ของที่มีคุณภาพสูงสุดเท่านั้นอีกด้วย
ผู้ดูแลในเวลานี้เจ็บปวดใจจนอยากจะกระอักออกมาเป็นสายเลือดอยู่แล้ว หัวใจของเขาราวกับมีเลือดไหลซึมออกมาเลยทีเดียว
มู่เฉียนซีกล่าวว่า “ตามที่ข้ารู้มา ในเมืองเทียนจี๋แห่งนี้ไม่ได้มีตำหนักพั่วจูเพียงแห่งเดียวใช่หรือไม่! แม้ว่าพวกเจ้าจะเป็นร้านที่ใหญ่ที่สุด แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าร้านเล็กกว่าจะมีแต่งานหยาบเสียหน่อย! ตำแหน่งของมันอยู่ที่ไหนหรือ เจ้าบอกข้อมูลโดยละเอียดให้ข้าหน่อยสิ!”
“ฝ่าบาทน้อยเฉียนซี องค์รัชทายาทต่างก็ปฏิบัติต่อพี่น้องทุกคนเป็นอย่างดี ทั้งยังไม่ได้ปฏิบัติต่อฝ่าบาทอวู่ซวงไม่ดีอีกด้วย แล้วท่านจะมาทำลายกิจการขององค์รัชทายาทได้อย่างไรกัน” ผู้ดูแลกล่าว
.
.
