มู่เฉียนชีกล่าวว่า ‘ความคิดของข้าตรงกันข้ามกับเจ้าเลย ข้าคิดว่าดอนนั้นข้าจะสามารถผ่าของดีออกมาได้แน่นอน! เจ้าคอยเปิดตาดูให้ดีเถอะ!’“ข้าไม่เชื่อหรอก!” โยวเยี่ยฉี้ออวิ๋นกล่าวมู่เฉียนขีรู้ดีว่าหินแร่ที่ตนเองเลือกนั้นจะสามารถผ่าออกมาเป็นมุกภูตวิญญาณพิเศษได้นางไม่ได้อาศัยความโชคดีที่เพ้อฝันเหล่านั้น แต่มันเป็นเพราะความสามารถพิเศษของเจ้าผลไม้น้อยต่างหากหินแร่ของชั้นที่สามถูกนำออกมา และผู้คนต่างก็กล่าวด้วยความประหลาดใจว่า ‘นั่นคือหินแร่ของชั้นที่สามอย่างนั้นหรือ ข้าเพิ่งจะเคยเห็นเป็นครั้งแรกเลย!”‘หินแร่ของชั้นที่สามมีราคาแพงขนาดนั้น ข้าไม่กล้าแม้แต่จะขึ้นไปดูด้วยช้ำ!”‘ราคาหินแร่ก้อนนี้แพงถึงขนาดนั้น ไม่คิดเลยว่าจะมีคนกล้าซื้อมันจริง ๆ ช่างเป็นเรื่องที่น่าเหลือเชื่อเหลือเกิน! ของที่แพงขนาดนั้น น่าจะสามารถตัดอะไรออกมาได้บ้าง!’ทุกคนต่างกำลังชุมนุมกันเพื่อพูดคุยเกี่ยวกับหินแร่ก้อนนี้ เพราะราคาของหินแร่ก้อนนี้นั้นสูงมาก ดังนั้นจึงต้องใช้ช่างเปิดหินที่มีความเชี่ยวชาญมากที่สุดอยู่แล้ว!เมื่อผ่าลงไปครั้งแรก! มันไม่มีอะไรอยู่เลยผ่าลงไปครั้งที่สอง ครั้งที่สาม ครั้งที่สี่ …คิดไม่ถึงเลยว่ามันจะยังคงไม่มีอะไรอยู่ดีในตอนนี้หินแร่ราคาสูงเสียดฟ้าถูกตัดออกเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อยมากมาย ขึ่งการตัดหินในครั้งนี้ก็ได้สิ้นสุดลงแล้วช่างตัดหินผู้นั้นกล่าวว่า ‘แม่นางมู่ ต้องขอโทษด้วย! หินแร่ก้อนนี้เมื่อตัดออกมาแล้วไม่
