มีอะไรเลย’‘ย่า ย่า ย่า! มู่เฉียนขี ข้าบอกแล้วอย่างไรเล่าว่าโชคดีของเจ้าถูกใช้หมดไปแล้ว เพราะหินแร่ของชั้นที่สามไม่มีสิ่งใดออกมาเลย ตอนนี้ถือได้ว่าเจ้าขาดทุนไปอย่างสิ้นเชิง’ โยวเยียฉี้ออวิ๋นในเวลานี้รู้สึกมีความสุขขึ้นมาทันทีหลังจากที่ทุกข์ทรมานมานาน ดูเหมือนว่าเขาจะไม่ได้โชคร้ายเพียงลำพังอีกแล้ว‘นายท่าน!” เจ้าผลไม้น้อยมองไปที่มู่เฉียนขีอย่างลังเลเล็กน้อย ความรู้สึกของมันบอกได้อย่างชัดเจนว่าถูกต้องนี่! เพราะอะไรกันมู่เฉียนชีกล่าวว่า ‘เจ้าผลไม้น้อย ข้าเชื่อใจเจ้า! เจ้าลองไปหาที่เศษหินนั้นดูอีกทีเถอะ บางทีมันอาจจะมีอะไร เพียงแต่ชิ้นนี้มันเล็กมากจนไม่ถูกตัดออกมาเท่านั้นเอง’“เจ้าค่ะ!”
หลังจากนั้นเจ้าผลไม้น้อยก็ไปพลิกเศษหินเหล่านั้นทันที โยวเยียฉื้ออวิ้นกล่าวว่า ‘มู่เฉียนขีเจ้ายังไม่คิดจะยอมแพ้อีกอย่างนั้นสินะ ถึงจะผ่าออกมาขนาดนี้แล้วก็ยังไม่มีมุกภูดวิญญาณอยู่เลย เช่นนั้นมันก็ไม่มีจริง ๆ แล้วล่ะ! เจ้าทนปล่อยให้แม่นางน้อยน่ารักเช่นนี้ใช้มือคู่นั้นไปสัมผัสหินหยาบกร้านเหล่านั้นได้อย่างไร’‘เด็กน้อย เจ้ามาติดตามข้าเถอะ! ข้าจะปฏิบัติต่อเจ้าอย่างอ่อนโยนมากกว่าเจ้านายในตอนนี้ของเจ้าเสียอีก ไม่ว่าเจ้าต้องการอะไรข้าจะเอามาให้เจ้าทุกอย่างแน่นอน’ โยวเยียฉี้ออวิ๋นจ้องมองไปที่ใบหน้านั้นของเจ้าผลไม้น้อย ด้วยสีหน้าที่เต็มไปด้วยความโลภ มันช่างเป็นสินค้าที่มีคุณภาพสูงจริง ๆ!‘เจ้าออกไปให้พ้นเสียที!” มังกรร
