ย่างมาก ‘ก็แค่เด็กน้อยคนหนึ่ง ที่รูปร่างหน้าตาดีนิดหน่อยแค่นั้นเอง ที่ข้าพอใจนางก็ถือว่าเป็นโชคดีของนางแล้ว คิดไม่ถึงเลยว่าจะไม่รู้จักดีซั่วเช่นนี้!”หลังจากนั้นมู่เฉียนซีก็รับเศษหินที่อยู่ในมือของเจ้าผลไม้น้อยมา และโนที่สุดมู่เฉียนซีก็กล่าวว่า ‘ผ่าชิ้นนี้ออกมาให้ข้าได้หรือไม่’‘มันเล็กมาก แม้ว่าจะผ่าออกมาข้างในก็ไม่มีอะไรหรอก!” ช่างผ่าหินกล่าว“ข้าอยากจะดูมันลักหน่อยน่ะ!” มู่เฉียนซีเอ่ยปาก‘เอาเช่นนั้นก็ได้!” ช่างผ่าหินรับมันมาและใช้ใบเลื่อยที่เล็กที่สุดตัดลงไปแต่สิ่งที่น่าแปลกก็คือ ใบมีดของเขางอ จนเกิดเป็นช่องว่าง แต่เจ้าก้อนหินที่มีขนาดเท่าหัวแม่มือก็มิปานก้อนนี้กลับไม่มีร่องรอยเลยแม้แต่น้อยเขาเช็ดหินก้อนนี้พลางกล่าวว่า ‘หินก้อนนี้ไม่ธรรมดาเลยจริง ๆ มันไม่สามารถตัดได้ บางทีมันอาจจะเป็นแร่พิเศษอะไรบางอย่างก็เป็นได้!”‘ย่า ย่า ย่า! มู่เฉียนขี แร่หินที่เจ้าเสียเงินไปมหาศาลเช่นนั้นกลับไม่มีอะไรออกมาเลย คิดไม่ถึงเลยว่าจะตัดออกมาเป็นแร่พิเศษเล็กน้อยเช่นนี้ นี่มันไม่เท่ากับว่าคว้าอะไรมาไม่ได้เลยอย่างนั้นหรือ! แต่เจ้าหินแร่ก้อนนี้ มันสามารถทำอะไรได้บ้างล่ะ” โยวเยียฉื้ออวิ๋นกล่าวอย่างมีความสุขบนความทุกข์ของคนอื่นวันนี้เขาเองก็อารมณ์ไม่ดีมากเช่นกัน นอกจากจะขาดทุนจากการเดิมพันหินอย่างมหาศาล
แล้ว ก็ยังไม่สามารถเอาสาวน้อยน่ารักที่ถูกใจมาได้อีกด้วย แต่การที่ได้เห็นมู่เฉียนขีโชคร้ายในตอนนี้ ทำให้ใน
