นนางจึงดึงดูดเหล่าหมาป่าได้ไม่น้อยเลยทีเดียว!ด้วยเหตุนี้มันจึงรู้สึกว่าตนเองต้องประกาศออกไปว่าเจ้าต้นไม้ต้นนี้เป็นของมังกรอย่างเขาเพราะไม่แน่ว่าเจ้าต้นไม้โง่นี่อาจจะถูกหมาป่าคาบไปเมื่อไรก็ได้เจ้าผลไม้น้อยพยักหน้าพลางกล่าวว่า ‘อื้ม! ข้าเป็นของหลงหลง ข้าจะอยู่ด้วยกันกับหลง
หลงตลอดไป’สีหน้าของโยวเยี่ยฉื้ออวิ๋นเต็มไปด้วยความเดือดดาล คิดไม่ถึงเลยว่าเขาจะได้เห็นสาวน้อยที่เขาตกหลุมรักถูกจูบในที่สาธารณะเช่นนี้ นอกจากนี้เจ้าหนูนั่นยังประกาศสิทธิ์ความเป็นเจ้าของต่อหน้าเขาโดยไม่รู้จักกลัวตายอีกด้วยส่วนแม่สาวน้อยน่ารักผู้นี้ก็ตาบอดมากเช่นกัน ดันไปตกหลุมรักเจ้าเด็กหนุ่มยากจนที่ไม่มีเงินและไร้สถานะอย่างโง่เขลาเช่นนั้นเสียได้‘เจ้าเด็กเลว เจ้า!” โยวเยี่ยฉื้ออวิ้นกล่าวอย่างเดือดดาลมู่เฉียนชีกล่าวว่า ‘โยวเยี่ยฉี้ออวิ๋น พวกเขาทั้งสองคือคู่รักที่รักกันมาตั้งแต่เด็ก และยังเป็นเพื่อนเล่นกัน ซึ่งมีความสัมพันธ์ที่ดีมาก! ทางที่ดีเจ้าถอนตัวจะดีกว่า มิเช่นนั้นอาจจะดายโดยไม่รู้ตัวก็เป็นได้’โยวเยี่ยฉื้ออวิ๋นทำให้สัตว์เลี้ยงตัวน้อยของนางโกรธเสียแล้ว ฉะนั้นคงไม่จบลงด้วยดีเป็นแน่เพราะอย่างไรเสียเขาก็ไม่ใช่คนนิสัยดีอะไรนักบางทีการฆ่าคนอย่างโจ่งแจ้งอาจะสร้างปัญหาให้นางได้ แต่มังกรร้ายก็ไม่ได้โง่เช่นกันไม่แน่ว่าเขาอาจจะจัดการเจ้าคนที่โลภอยากได้เจ้าผลไม้น้อยโดยที่ไม่ทันได้รู้ตัวเลยด้วยช้ำโยวเยี่ยฉื้ออวิ้นไม่พอใจเป็นอ
