ญาณก็ให้ความสำคัญต่อพลังอำนาจเป็นอย่างมากอยู่แล้ว ยิ่งเป็นสิ่งของที่แข็งแก่งมากเท่าไรก็ยิ่งเป็นที่ต้องการมากขึ้นเท่านั้น
“คิดไม่ถึงเลยว่าหินแร่สี่ก้อนนี้จะตัดออกมาเป็นมุกภูตวิญญาณพิเศษได้ถึงสามเม็ดเช่นนี้ นางช่างโชคดีอย่างเหนือธรรมชาติจริง ๆ!”
“แม่นางน้อยผู้นี้ช่างน่าทึ่งมากจริง ๆ! หากไม่ใช่เพราะนางพวกเราคงไม่รู้ว่าที่ชั้นหนึ่งก็มีของดีถึงขนาดนี้อยู่ด้วย ข้าเองก็จะไปเลือกบ้างเหมือนกัน”
“ข้าก็จะไปด้วย!”
เนื่องจากว่าหินแร่ของชั้นที่หนึ่งถูกตัดออกมาเป็นของดี มันจึงทำให้คนอื่นๆย่อมอยากลองเสี่ยงโชคดูบ้างเช่นกัน
โยวเยี่ยฉื้ออวิ๋นกล่าวว่า “ไสหัวออกไป หินแร่ที่ชั้นหนึ่งนี้ ทั้งหมดต้องเป็นของข้า”
“อะไรนะ คิดไม่ถึงเลยว่าฝ่าบาทฉื้ออวิ๋นจะต้องการพวกมันทั้งหมด”
“นี่ไม่คิดจะเหลืออะไรไว้ให้พวกเราเลยหรืออย่างไรกัน!”
“……”
คนอื่น ๆ ที่คิดอยากจะลองเสี่ยงโชคก็ได้แต่บ่นด้วยความคับแค้นใจเท่านั้น เพราะตำหนักพั่วจูแห่งนี้เห็นเงินเป็นสำคัญ ดังนั้นขอเพียงโยวเยี่ยฉื้ออวิ๋นสามารถจ่ายได้อย่างเพียงพอ การที่เขาต้องการซื้อไปทั้งหมดก็ไม่มีปัญหาเลยแม้แต่น้อย
ในฐานะที่เป็นเจ้าเมืองแห่งหนึ่ง แม้ว่าโยวเยี่ยฉื้ออวิ๋นจะไม่ได้ร่ำรวยเหมือนโย
