วเยี่ยจี๋ แต่เขาก็มีเงินมากพอที่จะซื้อหินแร่ของชั้นที่หนึ่งได้
หากอยู่ที่ชั้นที่สอง ถึงจะเป็นเขาแต่ก็ไม่มีทุนที่สามารถใช้ได้มากมายเช่นนี้เหมือนกัน
“ฝ่าบาท!” พ่อบ้านที่อยู่ข้างกายโยวเยี่ยฉื้ออวิ๋นคนนั้นกล่าวอย่างเป็นกังวลว่า “นี่มันจะไม่รอบคอบเกินไปแล้วนะขอรับ! เงินที่ต้องจ่ายไปไม่ใช่น้อยเลยนะขอรับ”
โยวเยี่ยฉื้ออวิ๋นกล่าวว่า “มู่เฉียนซีเลือกออกมาแค่สี่ก้อน ก็เปิดออกมาเป็นมุกภูตวิญญาณพิเศษได้ถึงสามก้อนแล้ว ข้าไม่เชื่อหรอกว่าหากข้าซื้อไปทั้งหมดนี้แล้ว จะเปิดได้ไม่เยอะเท่านาง! ขอเพียงเปิดได้มากขนาดนั้น ข้าจะต้องทำกำไรได้มากแน่นอน! หลังจากนั้นข้าค่อยฝึกฝนโดยอาศัยมุกภูตวิญญาณที่ได้รับมา บางทีการฝึกฝนของข้าอาจจะก้าวหน้าได้เร็วยิ่งขึ้นก็เป็นได้”
โยวเยี่ยฉื้ออวิ๋นไม่ได้รู้สึกว่ามุกภูตวิญญาณนั้นมีค่า เขาแค่ต้องการฝึกฝน และต้องการฝึกให้สูงยิ่งขึ้นไปอีก ดังนั้นจึงปรารถนาในมุกภูตวิญญาณมากเป็นพิเศษ
เมื่อพ่อบ้านของเขารู้ว่าโยวเยี่ยฉื้ออวิ๋นได้ตัดสินใจแล้วจึงกล่าวว่า “ขอรับ! เช่นนั้นก็ทำตามที่ฝ่าบาทต้องการเถิดขอรับ!”
มุมปากของมู่เฉียนซียกยิ้มขึ้นมาเล็กน้อย นางกล่าวอย่างหยอกล้อว่า “โยวเยี่ยฉื้ออวิ๋น ดูเหมือนว่าเ