ี้ มีเพียงพี่ใหญ่มู่เท่านั้นที่มีขอรับ!”
“นี่ก็ใช่…”
การผูกขาดความดีความสำเร็จของลูกพี่ใหญ่เช่นนั้น พวกเขาไม่กล้าทำหรอก
พวกเขารออยู่ข้างนอกมาเป็นเวลานาน สุดท้ายก็รอจนนางออกมาได้อย่างปลอดภัย ซึ่งมันก็ทำให้พวกเขาสบายใจได้ในที่สุด
ผู้อาวุโสของเมืองเสียเหล่านั้นโกรธจนหน้าดำหน้าแดงไปหมด ก่อนหน้านี้เขายังภูมิใจในความเก่งกาจของอัจฉริยะของเมืองเสียที่ล่าสัตว์ภูตวิญญาณมาได้มากมายขนาดนี้อยู่เลย ที่แท้ทั้งหมดนี้ก็เป็นของที่มู่เฉียนซีฝากเอาไว้นี่เอง
“นี่พวกเจ้าไม่ใช่คนของเมืองเสียแล้วอย่างนั้นหรือ พวกเจ้าไปช่วยคนนอกอย่างนี้ได้เช่นไร รีบบอกไปสิ่งว่านี่คือสิ่งที่พวกเจ้าเป็นคนล่ามาเองเดี๋ยวนี้” ผู้อาวุโสของเมืองเสียเหล่านั้นกล่าวตำหนิ
“พวกเรากล่าวตามข้อเท็จจริง ว่าอะไรเป็นอะไรเท่านั้น หากไม่มีพี่ใหญ่มู่ ข้าก็คิดว่าพวกเราคงไม่มีทางล่าสัตว์ภูตวิญญาณมาได้มากมายขนาดนี้เช่นกัน คิดอย่างไรก็เป็นไปไม่ได้เลย” พวกเขากล่าวตอบด้วยสีหน้าที่สงบ
ด้วยเหตุนี้พวกเขาจึงถูกเด็กน้อยกลุ่มนี้ทำให้โมโหจนแทบคลั่งเลยทีเดียว
มู่เฉียนซีกล่าวว่า “การที่สามารถล่าสัตว์ภูตวิญญาณเหล่านี้ได้ก็เป็นความดีความชอบของพวกเจ้าด้วย ในเมื่อพวกเจ้าเป็นคนเริ่ม
