ณ แดนวิญญาณ
หลังจากที่คนของเมืองเสียและเมืองหลักอื่น ๆ จากไป บริเวณโดยรอบของทะเลสาบภูตวิญญาณจันทราก็เต็มไปด้วยความยุ่งเหยิง
เมื่ออาการบาดเจ็บของมังกรร้ายฟื้นฟูจนเกือบจะหายดี มู่เฉียนซีก็กล่าวขึ้นมาว่า “เจ้าผลไม้น้อย เจ้าบอกว่าหากช่วยเจ้ามังกรตัวนี้ได้ เจ้าก็จะยกผลทั้งหมดของเจ้าให้ข้า! เจ้าจงมอบผลของเจ้ามาให้ข้าเสีย! ข้าเองก็จะต้องไปแล้วเช่นกัน”
“ไม่ได้! เจ้าต้องการทั้งหมดเลยอย่างนั้นหรือ นี่จะมากเกินไปแล้ว! นี่เป็นการรีดไถอย่างสิ้นเชิง เจ้ารู้ว่าเจ้าต้นไม้โง่นี่สามารถรังแกได้ง่าย ๆ อย่างนั้นสินะ” มังกรร้ายกล่าว
“ขะ…ข้า…” ความจริงแล้วต้นภูตวิญญาณจันทราก็ค้นพบว่าตนเองถูกรีดไถเช่นกัน แต่การที่ไม่รักษาคำพูดก็ดูเหมือนว่าจะแย่เกินไปหน่อย
มู่เฉียนซีกล่าวว่า “เจ้าจะเอายังไง สู้กันต่ออีกสักรอบไหม”
มังกรร้ายกล่าวตอบว่า “พวกเจ้าไม่ใช่คู่ต่อสู้ของข้า ถึงจะสู้กัน ก็ใช่ว่าพวกเจ้าจะสู้กับข้าได้ อย่างน้อยเจ้าก็เป็นคนที่ช่วยชีวิตข้าเอาไว้ ข้าไม่อยากเนรคุณด้วยการลงมือกับเจ้าอย่างโหดร้ายเช่นกัน”
“เช่นนั้นเจ้าจะเอาอย่างไรล่ะ อย่างไรเสียข้าก็จะเอาผลของเจ้าให้ได้”
“จะต้องการก็ได้ แต่เจ้าต้องเอากั๋วเอ๋อร์ไปด้วย จากนั้นก็หาส
