ี่จะกระวนกระวายใจไม่ได้ มันกล่าวว่า “กั๋วเอ๋อร์ของข้าล่ะ”
“มันกำลังอยู่ในมิติ ปล่อยให้มันไปดูสภาพแวดล้อมก่อน หลังจากนั้นค่อยให้มันมาบอกเจ้าว่าชื่นชอบสถานที่แห่งนั้นหรือไม่!”
หลังจากที่มู่เฉียนซีปล่อยกั๋วเอ๋อร์ออกมา กั๋วเอ๋อร์ในตอนนี้ก็ตื่นเต้นจนไม่สามารถหยุดตัวเองได้ นางกล่าวว่า “พระเจ้า! คิดไม่ถึงเลยว่าจะเป็นสถานที่เช่นนั้น มันมีพลังวิญญาณมากมาย ทั้งยังมีวิญญาณวารีที่ดีมากอีกด้วย! หากข้าได้อยู่ในสถานที่แห่งนั้นล่ะก็ ไม่จำเป็นต้องรอให้ถึงพันปีข้าก็สามารถออกดอกได้แล้ว ไม่นาน...อีกไม่นานข้าก็สามารถ…”
เมื่อฟังจากน้ำเสียงที่ตื่นเต้นของกั๋วเอ๋อร์ มังกรร้ายก็รู้สึกว่าสถานที่แห่งนั้นต้องเป็นสถานที่ที่กั๋วเอ๋อร์ชื่นชอบมากอย่างแน่นอน และเจ้ามนุษย์ผู้นี้ก็ไม่ได้หลอกพวกเขา
เขากล่าวว่า “เช่นนั้นก็ยอดเยี่ยมมาก ในที่สุดกั๋วเอ๋อร์ก็มีที่พักที่ปลอดภัยแล้ว”
มังกรร้ายกล่าวว่า “ข้าขอมอบกั๋วเอ๋อร์ให้เจ้า ถึงพวกเจ้าจะต้องการผลของนางก็ไม่เป็นไร ขอแค่ปฏิบัติต่อนางเป็นอย่างดีก็พอ!”
มู่เฉียนซีกล่าวว่า “เจ้ายังไม่ตายเสียหน่อย! น้ำเสียงที่ฝากฝังเช่นนี้หมายความว่าอย่างไรกัน”
