ว่าจะไม่มีเศษเสี้ยวของสุ่ยจิงอิ๋งที่เป็นเส้นทางที่ทำให้มาถึงข้างกายของซีได้โดยตรงอีกแล้ว แต่เขาก็สามารถมาอยู่ตรงหน้าซีได้ทันทีเช่นกัน
ร่างใหญ่ที่อยู่ตรงหน้าพยักหน้าเล็กน้อย จากนั้นก็กลายเป็นเพียงแค่เงาราง ๆ อยู่กลางอากาศ และหายไปในที่สุด!
ทุกคนต่างกล่าวด้วยความตกใจว่า “เหตุใดเจ้าหมอนั่นถึงเร็วปานนั้นนะ!”
“ไม่เห็นหรืออย่างไรว่าฝ่าบาทน้อยอาลัยอาวรณ์เขาขนาดไหน! ไปช้ากว่านี้สักหน่อยไม่ได้หรืออย่างไรกัน”
“พวกเจ้าหุบปากซะ!” น้ำเสียงของมู่อวู่ซวงเปลี่ยนเป็นเย็นชาขึ้นมาทันที
เหตุผลที่จิ่วเยี่ยจากไปเร็วถึงเพียงนี้ นั่นก็เป็นเพราะว่าเขาอยากจะไปให้ไกลจากซี ก่อนที่ชุดเกราะนี้จะแตกออกอย่างสมบูรณ์ ยิ่งไปให้ไกลเท่าไรก็ยิ่งดี
ต้องทำเช่นนี้ถึงจะสามารถหลีกเลี่ยงไม่ให้พลังของทัณฑ์สวรรค์ที่อยู่ในร่างกายของซีสัมผัสถึงเขา จนทำร้ายนางได้อีก
“ซีเอ๋อร์!” มู่อวู่ซวงจ้องมองไปที่มู่เฉียนซีด้วยความตื่นตระหนก เขาเกรงว่าชุดเกราะของเจ้านั่นจะแตกออกก่อนที่จะไปได้ไกลพอ และทำให้ซีเอ๋อร์ต้องทุกข์ทรมาน
เมื่อเวลาผ่านไปอย่างช้า ๆ มู่เฉียนซีก็กล่าวด้วยรอยยิ้มว่า “อาเล็ก ข้าไม่เป็นอะไรเจ้าค่ะ! ดูเหมือนว่าครั้งนี้จะประสบความสำเร็จเป็นอย่างดีเลยทีเ
