า เช่นนั้นนอกจากผลของข้าแล้ว ใบของข้าก็มีประโยชน์มากเช่นกัน เจ้าสามารถเก็บใบของข้าไปได้ตามใจชอบ แต่ผลของข้าไม่สามารถเอาไปได้เด็ดขาด ด!” ต้นภูตวิญญาณจันทรากล่าว
“พรูดดด! ให้ข้าเก็บใบของเจ้าได้ตามต้องการ เจ้าไม่กลัวว่าข้าจะทำให้เจ้าโกร๋นไปเลยหรืออย่างไร” มู่เฉียนซีกล่าวพลางหัวเราะคิกคัก
“เจ้ามนุษย์ จะ…เจ้าคงไม่ทำแบบนั้นจริง ๆ ใช่หรือไม่” ต้นภูตวิญญาณจันทราตกใจจนตัวสั่นเทาเล็กน้อย เจ้ามนุษย์ผู้นี้อย่าชั่วร้ายถึงขนานั้นมิได้หรืออย่างไรกัน นี่ทำให้มันกลัว มากจริง ๆ!
เมื่อเห็นท่าทางของมัน มู่เฉียนซีก็นึกถึงไม้เทพแห่งชีวิตขึ้นมาทันที หรือต้นไม้มักจะกลัวตอนตนเองยามไม่มีใบแล้วกลายเป็นสิ่งที่น่าเกลียดมากเช่นนั้นหรือ
ทันทีที่คิดถึงไม้เทพแห่งชีวิต มู่เฉียนซีก็ไม่ได้ทำตัวชั่วร้ายอีก นางกล่าวว่า “เจ้าคือต้นภูตวิญญาณจันทรา ทุกคนต่างก็รู้ดีว่าผลของต้นภูตวิญญาณจันทรานั้นมีค่ามากกว่าใบของเ เจ้ามากมายนัก และข้าก็ต้องการเพียงผลของต้นภูตวิญญาณจันทราเท่านั้นด้วย”
หากต้องการให้ร่างกายของนางฟื้นตัวกลับไปมีสภาพสมบูรณ์สูงสุดอีกครั้ง พืชศักดิ์สิทธิ์ก็คือสิ่งที่จำเป็น และการมาป่าภูตวิญญาณปีศาจเพื่อฝึกฝน แต่ดันจับพลัดจั