ยวเยี่ยเสียอีกครั้งเขาจะต้องโกรธจนลงมือกับพวกเขา อย่างไรเสียแผนการของนางก็ทำให้พวกเขาต้องน่าสังเวชถึงเพียงนี้
นางประเมินความอดทนของโยวเยี่ยเสียต่ำเกินไป เพราะโยวเยี่ยเสียในเวลานี้จ้องมองพวกเขาด้วยใบหน้าที่เต็มไปด้วยรอยยิ้ม ราวกับว่าไม่เคยมีเรื่องอะไรเกิดขึ้นมาก่อนก็มิปาน
แต่ในทางกลับกันโยวเยี่ยอี้กลับจ้องมองนางและอาเล็กด้วยดวงตาที่ลุกโชน ซึ่งทำราวกับว่าอดใจที่จะฉีกพวกเขาออกเป็นชิ้น ๆ ไม่ไหวแล้วอย่างไรอย่างนั้น
สีหน้าของเขาซีดเผือดเป็นอย่างยิ่ง ซึ่งในฐานะที่นางเป็นนักปรุงยา จึงสามารถมองออกได้ว่าก่อนหน้านี้เขาได้รับบาดเจ็บสาหัส ไม่ว่าจะเป็นทั้งทางกายหรือทางจิตใจก็ตาม
สมควรแล้ว! มู่เฉียนซีคิดในใจ
โยวเยี่ยเสียกล่าวว่า “น้องอวู่ซวง ในที่สุดข้าก็หาเจ้าเจอเสียที ที่ป่าภูตวิญญาณปีศาจ น้องถัวได้ค้นพบบางอย่าง ซึ่งนั่นน่าจะเป็นสาเหตุที่ทำให้สัตว์ภูตวิญญาณของป่าภูตวิญญาณปีศ ศาจเกิดอาละวาด ไม่รู้ว่าเจ้าจะสนใจหรือไม่”
โยวเยี่ยอวู่ซวงกล่าวถามว่า “ไม่ทราบว่าที่นั่นมีอะไรอยู่อย่างนั้นหรือ”
“เรื่องนี้น้องถัวก็ยังไม่ทันได้ตรวจสอบให้แน่ใจ ทว่ากลับต้องเจอกับอันตรายเสียก่อน เพียงแต่มันสามารถกระตุ้นให้เกิดคลื่นอสูรเพื่อค
