ไม่นาน หลินซีหร่านก็อุ้มจ้าวเย่อเหรินกลับมายังเรือนเชียอวี่ ระหว่าง ทาง ผู้คนในจวนต่างซุบซิบไม่ขาดสาย ใคร ๆ ก็รู้ว่า “หลินชื่อจื่อ” คือคู่หมั้น ของคุณหนูใหญ่ ทว่าบัดนี้เขากลับอุ้มคุณหนูรองอย่างเปิดเผย ท่ามกลาง สายตาผู้คน จะไม่ให้ชวนสงสัยได้อย่างไรว่าเกิดสิ่งใดขึ้นกันแน่
ภายในเรือนเซี่ยอวี่
หลินซีหร่านอุ้มจ้าวเย่อเหรินเข้าไปในห้องของนางอย่างรีบร้อน
ค่อย ๆ วางร่างบางลงบนเตียงอย่างทะนุถนอม เวลานั้นหมอยังมาไม่ถึง เขา มองใบหน้าซีดเผือดของนางด้วยความกังวล มือกําแน่นไม่รู้จะทําอย่างไรดี ภาพนั้น…. ช่างอบอุ่นอ่อนหวานเสียจริง
จ้าวเข่อหรันที่ยืนอยู่ด้านข้าง แอบหัวเราะเย็นในใจ หากไม่ใช่ว่าชาย ตรงหน้าเป็นคู่หมั้นของนาง และหญิงบนเตียงเป็นน้องสาวแท้ ๆ ของนาง นางคงปรบมือชื่นชมเสียแล้ว ดูเถิด…. ช่างเป็นคู่รักที่ลึกซึ้งกินใจเพียงใด ความคิดนั้นยิ่งทําให้หัวใจนางเย็นเฉียบ
ชาติที่แล้ว คนทั้งสองลอบพบกันมากี่ครั้งกันนะ? ดูจากท่าทีวันนี้ เกรงว่าจะลักลอบสานสัมพันธ์กันมานานแล้ว แล้วนางเล่า…. ช่างโง่งมนัก โดย เฉพาะจ้าวเย่อเหริน นางดีกับน้องสาวผู้นี้เพียงใด? แต่ตอบแทนด้วยการ แอบเกี่ยวพันกับคู่หมั้นของพี่สาว วางแผนทําลายชื่อเสียง จนผลักพี่สาว แท้ ๆ ไปสู่หนทางอับจน
ยิ่งคิด แววตาของจ้าวเข่อหรันก็ยิ่งเย็นยะเยือก หลินซีหร่านพลันรู้สึก หนาววาบโดยไม่ทราบสาเหตุ เขาหันกลับไปมอง กลับเห็นเพียงสายตาเป็น
ห่วงที่จ้าวเย่อหร
