างสามารถทำให้เวลาของตนเองย้อนกลับไปได้นั้น แน่นอนว่ามู่เฉียนซีไม่มีทางบอกให้คนที่ไม่คุ้นเคยและเชื่อใจรู้เป็นอันขาด ดังนั้นการอ้างว่าเป็นเคล็ดวิชาลับถือว่าดีที่ สุดแล้ว
“เคล็ดวิชาลับหรือ! มีวิชาลับเช่นนี้ด้วยอย่างนั้นหรือ” พวกเขากล่าวอย่างเหลือเชื่อ
แต่ไม่ว่าพวกเขาจะเชื่อหรือไม่ มันก็ไม่เกี่ยวกับนางอยู่ดี หลังจากนั้นมู่เฉียนซีก็เดินไปทางวานรแขนเหล็กทั้งสองตัวนั้น และฝึกให้พวกมันทั้งสองตัวเชื่องได้สำเร็จ
เหตุใดถึงเร็วเช่นนี้ นางลงมือเพียงครั้งเดียว ก็สามารถฝึกพวกมันทั้งสองตัวให้เชื่องในเวลาเดียวกันได้แล้ว นี่…
ในฐานะที่ฉู่อวี้เหม่ยเป็นนักฝึกสัตว์คนหนึ่ง ตอนนี้นางได้ถูกโจมตีจนเริ่มสงสัยในชีวิตของตนเองแล้ว
นางเคยได้รับการยกย่องจากอาจารย์ว่าเป็นอัจฉริยะที่หาได้อยากในรอบร้อยปี แต่เมื่อนำมาเทียบกับมู่เฉียนซีแล้ว อย่างนางนี่ถือว่าเป็นอัจฉริยะได้อย่างนั้นหรือ เป็นเหมือนคนไร้ค่ ามากกว่า
หลังจากที่จัดการเสร็จแล้วมู่เฉียนซีก็กล่าวว่า “รักษาให้หาย พวกเราจะได้ล่าสัตว์ต่อ”
การล่าสัตว์ในครั้งนี้ ยากลำบากกว่าที่นางจินตนาการเอาไว้เสียอีก พวกเขาได้ถูกมู่เฉียนซีใช้ให้ไปล่าสัตว์อย่างต่อเนื่องราวกับทาสก็มิปาน
