เข็มยาเล็กละเอียด ได้เหลือไว้เพียงรูขนาดเล็กบนร่างของอินทรีปีศาจเท่านั้น
พวกเขากล่าวว่า “มู่เฉียนซี นี่มันจะเรียกว่าโจมตีได้อย่างไรล่ะ! มันทำอะไรอินทรีปีศาจไม่ได้เลยด้วยซ้ำ”
ดูเหมือนว่าการโจมตีของมู่เฉียนซี จะทำให้อินทรีปีศาจตัวนี้โกรธเคือง มันกางปีกออกอย่างกะทันหัน และบินไปยังมู่เฉียนซีที่อยู่ห่างออกไปเพียงเล็กน้อยเท่านั้น ซึ่งลมกระโชกแรงก็ได้ทำ ำลายต้นไม้ที่อยู่รอบมู่เฉียนซีไปจนสิ้น
“นี่มู่เฉียนซีกำลังรนหาที่ตายอยู่อย่างนั้นสินะ ไม่ว่าความเร็วของนางจะเร็วแค่ไหน นางก็ไม่อาจหลบมันพ้นได้เป็นแน่”
“ตอนที่อินทรีปีศาจหันไปสนใจมู่เฉียนซี พวกเราฉวยโอกาสนี้หนีกันเถอะ!”
พวกเขาที่ได้รับบาดเจ็บกำลังเตรียมตัวจะหนี แต่ในตอนที่สิ่งมีชีวิตขนาดใหญ่ยักษ์นั้นพุ่งเข้ามา สีหน้าของมู่เฉียนซีกลับไม่มีความตื่นตระหนกเลยแม้แต่น้อย
หลังจากนั้นมู่เฉียนซีก็เริ่มนับเลขช้า ๆ “หนึ่ง สอง สาม!”
“หมอบ!”
ตึงง!
ทันใดนั้นพื้นดินก็สั่นสะเทือน และอินทรีปีศาจที่บินอยู่กลางอากาศตัวนั้นก็ร่วงลงสู่พื้นอย่างกะทันหัน ถึงแม้ว่ามันจะดิ้นรนอย่างรุนแรง แต่ก็ไม่มีประโยชน์เลยแม้แต่น้อยอยู่ดี
ดวงตาคู่นั้นของมันจ้องมองไปที่มู่เฉียนซีด้วยความโกรธ แต่มันกลับไม่ส
