ามารถทำร้ายนางได้เลยแม้แต่ปลายนิ้ว
มู่เฉียนซีเหยียบไปบนร่างของมันแล้วกล่าวว่า “จะดิ้นรนไปเพื่ออะไร เจ้าแพ้แล้ว!”
เดิมทีอัจฉริยะของเมืองเสียกลุ่มนั้นต้องการจะหนี แต่หลังจากที่ได้ยินเสียงผิดปกติ พวกเขาก็หันกลับมา และพบว่ามู่เฉียนซีเหยียบอยู่บนตัวของอินทรีปีศาจด้วยท่าทางของผู้ชนะ
นะ…นางทำได้อย่างไรกันแน่
เมื่ออินทรีปีศาจถูกพิชิตไปแล้ว อันตรายก็ได้ถูกกำจัดไปด้วย ซึ่งพวกเขาเองก็หนีไม่ไหวแล้วเช่นกัน ดังนั้นพวกเขาจึงวิ่งกลับมาแล้วกล่าวว่า “มู่เฉียนซี เจ้าพิชิตอินทรีปีศาจตัวนี้ได้ อย่างนั้นหรือ?”
มู่เฉียนซีกล่าวว่า “พวกเจ้าทุกคนตาไม่ดีกันหรืออย่างไรกัน นี่เป็นเรื่องที่เห็นอยู่ชัด ๆ มิใช่หรือ?”
มีคนกล่าวด้วยความโมโหว่า “เจ้ามีความสามารถที่จะจัดการอินทรีปีศาจ เหตุใดถึงไม่ลงมือตั้งแต่แรก! เพราะอะไรถึงต้องรอให้พวกเราเกือบจะถูกอินทรีปีศาจตัวนี้ฆ่าตายก่อนถึงค่อยลงมือกันล่ ะ”
มู่เฉียนซีขมวดคิ้วเล็กน้อยพลางกล่าวว่า “หากว่าพวกข้ารอให้มันปลิดชีวิตน้อย ๆ ของพวกเจ้าไปก่อนแล้วค่อยลงมือ พวกเจ้าค่อยมาโกรธข้า แต่ตอนนี้ข้าคือคนที่ช่วยชีวิตพวกเจ้า นี่คือ อท่าทางที่พวกเจ้าปฏิบัติต่อผู้มีพระคุณที่ช่วยชีวิตพวกเจ้าเอาไว้อย่างนั้นหรือ”
ค
