วามรู้สึกของพวกเขามีเพียงความเกรี้ยวกราดเท่านั้น นางคือเฒ่าประมงได้กำไรอย่างสิ้นเชิง นางรอให้พวกเขาต่อสู้จนอินทรีปีศาจตัวนี้เหนื่อยล้า หลังจากนั้นนางจึงค่อยลงมืออย่างได้เปร รียบ ช่างน่ารังเกียจนัก!
แต่มู่เฉียนซีก็ได้ช่วยเหลือพวกเขาเอาไว้จริง ๆ ซึ่งนี่ก็เป็นข้อเท็จจริงอย่างไม่ต้องสงสัยเช่นกัน
ในเวลานี้หญิงสาวในชุดสีแดงคนหนึ่งก็กล่าวขึ้นมาว่า “แม่นางมู่ ข้ามีชื่อว่าฉู่อวี้เหม่ย ครั้งนี้ข้าต้องขอบคุณท่านมากที่ช่วยเหลือพวกเราไว้”
สาวน้อยในชุดสีแดงผู้นี้เป็นสาวงามที่มีเสน่ห์เป็นอย่างมาก ซึ่งการขอโทษด้วยท่าทางที่สงบเสงี่ยม ทำให้คนอื่นรู้สึกดีได้ง่ายมากขึ้น หลังจากนั้นมู่เฉียนซีก็กล่าวว่า “รู้ว่าข้าเป ป็นคนช่วยพวกเจ้าไว้ก็ดีแล้ว ฉะนั้นจงหุบปากไปเสีย!”
แต่ฉู่อวี้เหม่ยกลับกล่าวว่า “แม่นางมู่ช่วยมอบอินทรีปีศาจให้กับข้าได้หรือไม่ อย่างไรเสียพวกเราก็ต่อสู้กับสัตว์ภูตวิญญาณตัวนี้มานานเช่นกัน”
“การล่าสัตว์ในครั้งนี้ สุดท้ายแล้วผู้ใดสามารถเอาชนะสัตว์ภูตวิญญาณได้ สัตว์ภูตวิญญาณตัวนั้นก็จะเป็นของคนผู้นั้นมิใช่หรือ และการล่าสัตว์ในครั้งนี้ก็จัดโดยเจ้าเมืองเสีย หรื อว่าพวกเจ้าที่เป็นคนของเมืองเสีย จะไม่รู้แม้กระทั่งกฏ
