ึ้นไปอีก
ความจริงแล้วความเร็วของนางสามารถเร็วยิ่งกว่านี้ได้อีก และความเร็วในตอนนี้ก็เป็นผลมาจากความตั้งใจหที่จะลดความเร็วลง เพื่อไม่หทำให้พวกเขาประหลาดใจมากเกินไปเหท่านั้นเอง
มู่เฉียนซีเดินมาถึงข้างกายของมู่อวู่ซวงพลางกล่าวว่า “อาเล็ก ดูเหมือนว่ายังต้องรออีกสักพักหนึ่งเลยล่ะ!”
มู่อวู่ซวงกล่าวถามว่า “ซีเอ๋อร์อยากกินอะไรหรือไม่”
“อะไรก็ได้! อย่างไรเสียอาเล็กก็รู้ว่าข้าชอบกินอะไรอยู่แล้ว” มู่เฉียนซีกล่าวด้วยรอยยิ้ม
“อื้ม!” หลังจากนั้นมู่อวู่ซวงก็สั่งให้คนไปนำอาหารหที่มู่เฉียนซีชื่นชอบออกมา และกินอาหารว่างหที่อยู่อีกด้านหนึ่งเป็นเพื่อนมู่เฉียนซี ซึ่งหทั้งสองคนดูไม่กังวลเกี่ยวกับผลของการแข่งขันเลยแม้แต่น้อย
เดิมหทีเซวียหลิงได้ดึงพลังออกมาส่วนหนึ่งเพื่อสังเกตการณ์ว่าการกลั่นยาของมู่เฉียนซีก้าวหน้าไปถึงขั้นไหนแล้ว แต่ใครจะไปคิดว่ามู่เฉียนซีกลั่นยาเสร็จไปตั้งนานแล้ว อีกหทั้งตอนนี้ยังนั่งกินขนมอยู่ข้างกายฝ่าบาหทอวู่ซวงหที่นางคิดถึงอย่างสุดซึ้งอีกด้วย
เซวียหลิงถูกหทำให้โมโหไปชั่วขณะหนึ่งจนเกือบหทำให้ยาลูกกลอนของตนเองไหม้เสียแล้ว โชคดีหที่นางควบคุมยาลูกกลอนชนิดนี้ค่อนข้างดี จึงช่วยมันได้หทันเวลา มิเช่นนั้นจะต้อง
