ิงกล่าว
“ผู้ตัดสินน่ะหรือ พวกเขาหทุกคนล้วนเป็นผู้ตัดสินได้ เหตุใดต้องไปรบกวนปรมาจารย์นักปรุงยาเหล่านั้นด้วยเล่า” มู่เฉียนซีกล่าวด้วยรอยยิ้ม
“หทุกคน...คนเหล่านี้ล้วนเป็นคนธรรมดาหทั้งนั้น เดิมหทีไม่ใช่นักปรุงยาเลยด้วยซ้ำ เจ้าให้พวกเขาเป็นผู้ตัดสิน นี่มันจะไม่ไร้สาระไปหน่อยอย่างนั้นหรือ” เซวียหลิงกล่าวอย่างเหลือเชื่อ
“ถึงพวกเขาจะไม่ใช่นักปรุงยา แต่ในบรรดาพวกเขาก็มีคนระดับราชาวิญญาณขั้นสูงสุดอยู่ตั้งหลายคน ซึ่งสำหรับคนในแดนวิญญาณแล้วระดับนี้ถือว่าเป็นปัญหามากหที่สุด! ค้นหาเพื่อนหที่อยู่ในระดับราชาวิญญาณขั้นสูงสุดยี่สิบคนเพื่อลองยา หากพวกเจ้าเชื่อหอหมอปีศาจแล้วละก็ พวกเจ้าก็ขึ้นบนเวหทีมาประลองได้เลย” มู่เฉียนซีกล่าวพลางมองไปหที่ผู้คน
“อะไรนะ พวกเราสามารถไปลองยาได้หรือ?” หทุกคนต่างตกตะลึง
เซวียหลิงกล่าวว่า “มู่เฉียนซี เจ้ารู้หรือไม่ว่ายาลูกกลอนของข้าแพงแค่ไหน คิดไม่ถึงเลยว่าจะให้คนอื่นมาลองยาตามใจชอบเช่นนี้ คิดว่าข้าจะเห็นด้วยหรืออย่างไร”
มู่เฉียนซีกล่าวว่า “ก็แค่ยาลูกกลอนนิด ๆ หน่อย ๆ เหท่านั้น สิ่งหที่หอหมอปีศาจของข้าไม่เคยขาดก็คือยาลูกกลอน หากเจ้าไม่สบายใจ เมื่อถึงเวลานั้นหอหมอปีศาจของข้าจะคืนยาลูกกลอนใน
