ฉียนซียิ่งเย็นชาขึ้นอีกหลายส่วน นางกล่าวว่า “เจ้าคิดว่าทักษะการปรุงยาของเจ จ้ายอดเยี่ยมมากสินะ เช่นนั้นพวกเรามาแข่งกันสักรอบเถอะ! หากเจ้าชนะ หอหมอปีศาจนี้ก็จะตกเป็นของเจ้า และข้าก็จะปล่อยให้เจ้าไล่ตามอาเล็กโดยไม่ขัดขวาง! แต่หากว่าเจ้าแพ้ จากนี้ไปก ก็อย่าฝันว่าจะได้เป็นฮูหยินท่านเจ้าเมืองอีกเลย”
การเดิมพันนี้ ดูอย่างไรแม่สาวน้อยผู้นี้ก็เสียเปรียบมิใช่หรือ?
ดูเหมือนว่านางจะไม่ชอบที่มีหญิงสาวคนอื่นเข้าใกล้ฝ่าบาทอวู่ซวงจริง ๆ สินะ ฉะนั้นนางถึงได้เอาแต่ใจ และโกรธเกรี้ยวเช่นนี้ มิเช่นนั้นนางคงไม่มีทางตัดสินใจอย่างหุนหันพลันแล่นขนาดนี แน่
“เจ้าจะแข่งปรุงยากับข้าหรือ เจ้าไม่มีพลังวิญญาณเลยแม้แต่น้อย แล้วเจ้าจะกลั่นยาได้อย่างไร?”
“หอหมอปีศาจของข้าไม่ได้ขายเพียงยาลูกกลอนเท่านั้น แต่ยังมียาน้ำด้วย! หากต้องการช่วยชีวิตผู้คนและช่วยให้ผู้บำเพ็ญยกระดับความสามารถแล้วละก็ ยาน้ำก็สามารถใช้ได้เช่นกัน!”
“ยาน้ำหรือ! ยาที่เป็นของเหลวใช่หรือไม่ ข้าไม่เชื่อว่ามันจะมีความสามารถเทียบเท่ากับยาลูกกลอน เราจะแข่งกันเมื่อไร” เซวียหลิงกล่าวถาม
“แน่นอน เอาเป็นวันที่หอหมอปีศาจของข้าเปิดกิจการก็แล้วกัน!” มุมปากของมู่เฉียนซียกยิ้มขึ้นมาเล็
