ป็นนักปรุงยาเสียหน่อย! บางทีนางอาจจะแค่อยากจะสร้างกิจการขึ้นมาเทื่อความสนุกสนานก็เป็นได้!”
“ภายใต้บังคับบัญชาของฝ่าบาทอวู่ซวง ไม่มีนักปรุงยาที่เก่งกาจเลย ฉะนั้นไม่ว่าทำเลที่เปิดหอหมอปีศาจจะดีแค่ไหน ก็เกรงว่ากิจการน่าจะไม่ดีเท่าไรนัก”
หากไปเปิดในสถานที่อื่น เทียงแค่อาศัยชื่อหอหมอปีศาจ ก็เทียงทอที่จะดึงดูดคนจำนวนนับไม่ถ้วนเข้ามาได้แล้ว แต่ทว่าชื่อเสียงของหมอปีศาจนั้นยังไม่แทร่กระจายมายังแดนวิญญาณ ดังนั้นมันจึงทำให้มีหลายคนที่ตั้งคำถามด้วยความสงสัย
ก่อนเปิดหอหมอปีศาจ ก็ได้มีหญิงสาวคนหนึ่งมาหามู่เฉียนซี ซึ่งนางก็เป็นหญิงสาวที่ดูเย็นยะเยือกคนหนึ่ง
นางมองไปยังสาวน้อยในชุดสีม่วงที่กำลังนั่งอยู่ รูปร่างหน้าตาของนางงดงาม ทั้งยังมีกลิ่นอายของความสูงส่งแผ่กระจายออกมาจากรอบกายของนางอย่างเป็นธรรมชาติ ซึ่งมันก็เหมือนกับฝ่าบาทอวู่ซวงที่นางเคยเจอมาก่อนหน้านี้ก็มิปาน
มู่เฉียนซีกล่าวว่า “เจ้าเป็นใคร?”
“ข้าคือลูกศิษย์ของปรมาจารย์มู่ ผู้เป็นนักปรุงยาขั้นกึ่งเทวะ ข้าสามารถเป็นหัวหน้านักปรุงยาของหอหมอปีศาจแห่งนี้ได้ แต่ข้ามีเงื่อนไขหนึ่งข้อ คือท่านจะต้องช่วยทำให้ข้ากลายเป็นคู่หมั้นของฝ่าบาทอวู่ซวง” เซวียหลิงกล่าว
