็คงไม่พลาดโอกาสที่ดีที่สุดในการฝึกฝนไปหรอก ตอนนี้มีเพียงฝ่าบาทอวู่ซวงเท่านี้ ที่มีความสามารถน้อยนิดเช่นนี้”
จ้านเชวียกล่าวว่า “ไม่ว่าสายเลือดจะแข็งแกร่งเพียงใด ก็ยากที่จะหนีความตายไปได้! จงตายซะเถอะ!”
มีดาบสีดำสนิทขนาดใหญ่เล่มหนึ่ง ตกลงมาจากกลางอากาศ และแสงวาววับของกะบี่ก็ได้ปะทะเข้ากับแสงวาววับของดาบโดยตรง
ตูม ตูมม ตูมม!
บนแท่นหินที่ลอยอยู่กลางอากาศนั้นได้มีเสียงระเบิดดังสนั่นหวั่นไหวออกมาอย่างรุนแรง
ทุกครั้งที่ปะทะกัน แท่นหินนั้นก็จะสั่นสะเทือนขึ้นมา ราวกับว่ามันจะพังทะลายลงก็มิปาน
ร่างเงาของทั้งสองรวดเร็วมากขึ้นเรื่อย ๆ จนในท้ายที่สุด พวกเขาก็มองไม่ออกแล้วว่าพลังแห่งภูตผีที่หนาแน่นนั้นแท้จริงแล้วเป็นร่างเงาของผู้ใดกันแน่ และไม่รู้ด้วยว่าใครกำลังเ เหนือกว่าใคร
หลังจากที่พลังแห่งภูตผีอันน่าสะพรึงกลัวนั้นหายไปแล้ว ผู้คนต่างก็เห็นใบหน้าอันซีดเผือดของจ้านเชวียที่กำลังถอยหลังไปหลายสิบก้าว และบนร่างกายของเขาก็มีบาดแผลที่ร้ายแรงถึงช ชีวิตเพิ่มขึ้นมาอีกด้วย
พวกเขาตะลึงงันไปทันที นอกจากนี้ยังกล่าวอย่างตกใจว่า “คะ…คิดไม่ถึงเลยว่าจ้านเชวียจะพ่ายแพ้แล้ว”
จ้านเชวียเองก็ประหลาดใจมากเช่นกัน เขารู้ดีว่าตนเอง
