เสียหน่อย เชื่อข้าเถอะ ข้าสามารถต่อสู้เคียงข้าอาเล็กได้จริง ๆ”
มู่อวู่ซวงกล่าวว่า “เช่นนั้นเจ้าต้องรักษาคำพูดนะ!”
มู่เฉียนซีกล่าวด้วยรอยยิ้มว่า “นั่นมันแน่นอนอยู่แล้ว!”
พื้นที่ในห้องโถงใหญ่นั้นมีขนาดกว้างขวางเป็นอย่างมาก คิดไม่ถึงเลยว่าพื้นที่ที่อยู่ใจกลางจะเปิดโล่งเช่นนี้ และศิลาสืบทอดอันนั้น ก็ลอยอยู่กลางอากาศจริง ๆ
หากต้องการไปให้ถึงจุดที่สูงที่สุดนั้น ก็จะต้องไต่ขึ้นไปโดยเหยียบบนแท่นหินที่ลอยอยู่นับไม่ถ้วนเหล่านั้น และคนของเมืองหลักทั้งสองก็เหยียบขึ้นไปบนแท่นหินนั้นอย่างรวดเร็ว ส่วนมู่เฉียนซีและนิรันดร์ก็เหยียบขึ้นไปเช่นกัน
ยิ่งขึ้นไปสูงมากเท่าไร แท่นหินก็ยิ่งเล็กลงเท่านั้น นอกจากนี้แท่นหินแต่ละอันจะให้คนเหยียบได้แค่สองคนเท่านั้น และหากมีคนที่สามเหยียบขึ้นไป ก็จะถูกโจมตีจนตกลงมาทันที
เมื่อมาถึงตำแหน่งที่อยู่ตรงจุดกึ่งกลางมากที่สุด คนสองคนที่ยืนอยู่บนแท่นหินแผ่นหนึ่ง ก็จะมีเพียงคนเดียวเท่านั้นที่สามารถขึ้นไปต่อได้
มีเพียงหนึ่งในสองคนที่ต้องถูกทิ้งเอาไว้!
แรกเริ่มก็เป็นคนของตนเอง แน่นอนว่าต้องเป็นการยอมแพ้ด้วยตนเองอยู่แล้ว เมื่อมาถึงช่วงหลังก็ต้องเผชิญหน้ากับคนที่ไม่ใช่คนของตนเอง ฉะนั้น
