มู่เฉียนซีกล่าวว่า “ลองไปดูกันก่อนเถอะ”
“เอาเช่นนั้นก็ได้!” นิรันดร์พามู่เฉียนซีทะยานผ่านไป แม้ว่ามู่เฉียนซีจะไม่มีพลังบำเพ็ญอีกแล้ว แต่หากมีนิรันดร์อยู่ ก็เพียงพอที่จะซ่อนกลิ่นอายของมู่เฉียนซีและไม่ทำให้คนอื่นค้นพบ บได้แล้ว
หลังจากที่เข้าใกล้การต่อสู้ที่อยู่ทางด้านนั้น เมื่อมู่เฉียนซีได้เห็นร่างที่อยู่ในการต่อสู้ก็ตะลึงงันไปทันที “อาเล็ก!”
ผมสีเงินปลิวไสว และชุดสีขาวราวหิมะก็ถูกย้อมไปด้วยเลือด ใบหน้าที่งดงามอย่างไร้ที่ติราวกับหยกงามก็มิปานนั้นล้วนเป็นสิ่งที่มู่เฉียนซีมิอาจลืมเลือนได้
ดวงตาที่อ่อนโยนนุ่มนวลราวกับหยกคู่นั้นเมื่อเผชิญหน้ากับศัตรูที่อยู่ตรงหน้าในเวลานี้ ได้เผยจิตสังหารที่เย็นยะเยือกออกมา
มู่เฉียนซีก็คิดไม่ถึงเช่นกันว่าตนเองจะได้เจอกับอาเล็กอย่างรวดเร็วขนาดนี้!
มู่อวู่ซวงรู้ดีว่าการต่อสู้อันดุเดือดในวันนี้ อาจจะทำให้เขาต้องตายอยู่ในดินแดนต้องห้ามแห่งนี้เลยด้วยซ้ำ
แต่เขาไม่ยอมตายอยู่ที่นี่อย่างแน่นอน เขาไม่อยากที่จะไม่ได้เจอซีเอ๋อร์และครอบครัวของเขาตลอดไป
ในตอนที่มู่อวู่ซวงตัดสินใจที่จะต่อสู้กับคนเหล่านี้ และพยายามเอาชนะอย่างเต็มที่อยู่นั้น เขาก็ได้ยินน้ำเสียงที่คุ้นเคยเสียงหนึ่งดัง
