ขึ้นมา
“อาเล็ก!”
และในตอนนี้ มู่อวู่ซวงก็ตะลึงงันไปทันที
เขาสงสัยว่าเป็นเพราะเขาเสียเลือดมากเกินไปหรือไม่? ถึงได้เห็นภาพหลอนเช่นนี้ได้?
เขาจ้องมองไปยังร่างที่คุ้นเคยด้วยดวงตาที่เบิกกว้าง ทุกรายละเอียดบนใบหน้าเล็ก ๆ ที่งดงามนั้นเขาไม่เคยลืมมันเลยสักครั้ง นี่คือซีเอ๋อร์ของเขาจริง ๆ
ดูเหมือนว่านางจะผอมกว่าตอนที่พวกเขาจากกันก่อนหน้านี้เสียอีก และภายในดวงตาที่สดใสราวกับดวงดาวก็มิปานคู่นั้นก็กำลังสะท้อนร่างของเขาอยู่…
ที่นี่คือดินแดนต้องห้ามของแดนวิญญาณ เป็นสถานที่ที่ไม่มีผู้ใดสามารถเข้ามาได้ เว้นเสียแต่ว่าจะมีคุณสมบัติเหมาะที่จะเป็นผู้ทดลองเท่านั้น
เขารู้ดีว่าซีเอ๋อร์ไม่มีทางมาปรากฏตัวอยู่ที่นี่ได้ แต่การที่ได้เห็นซีเอ๋อร์ที่เหมือนจริงมากเช่นนี้ มันก็ทำให้เขาไม่สามารถควบคุมตนเองได้เช่นกัน
“ฝ่าบาทอวู่ซวง ในเวลานี้เช่นนี้ คิดไม่ถึงเลยว่าท่านจะยังมีอารมณ์ฟุ้งซ่านอยู่อีก!” กลุ่มคนที่ล้อมโจมตีมู่อวู่ซวงแสยะยิ้มอย่างชั่วร้าย
“นิรันดร์!” มู่เฉียนซีกล่าวด้วยน้ำเสียงที่เย็นชา
“ข้าเข้าใจแล้ว! เจ้านายที่รักของข้า” มุมปากของนิรันดร์ยกโค้งขึ้นมาเล็กน้อย
ตูมมมม!
ในตอนที่คนเหล่านี้กำลังจะล้อมโจมตีเพื่อทำลายมู่อวู่ซว
