ยิ่งการต่อสู้ในครั้งนี้เป็นการต่อสู้ที่ดุเดือดมากเท่าไร เมืองเทพสังหารก็ยิ่งน่าสังเวชมากเท่านั้น
ตอนนี้นอกจากสุ่ยจิงอิ๋งที่ไม่กล้าลงมือแล้ว พิฆาตวิญญาณ อาถิง อ้าน นิรันดร์และมังกรวารีต่างก็ล้อมโจมตีจิ่วเยี่ยด้วยพลังที่แข็งแกร่งที่สุดของตนเอง โดยที่ไม่ออมมือเลยแม้แต่ น้อย
พรวด!
ในที่สุดจิ่วเยี่ยก็กระอักเลือดออกมา
ทันใดนั้นจื่อโยวก็ตื่นตกใจขึ้นมาทันที “นี่พวกเขาจริงจังนี่นา!”
ตึง!
จิ่วเยี่ยตกลงมาจากกลางอากาศ และกระแทกลงกลางซากปรักหักพังอย่างแรง
พลังของเขาแห้งเหือดไปแล้ว นอกจากนี้ยังมีบาดแผลที่ถึงชีวิตอยู่เต็มไปหมดอีกด้วย
กระบี่มังกรเพลิงพิฆาตวิญญาณลอยอยู่เหนือศรีษะของเขา และทันทีที่เหวี่ยงกระบี่ไป ศีรษะของหวงจิ่วเยี่ยจะต้องร่วงลงพื้นอย่างแน่นอน
พิฆาตวิญญาณกล่าวว่า “ลืมเจ้านายข้าไปซะ แล้วข้าจะไว้ชีวิตเจ้า!”
จิ่วเยี่ยลุกยืนขึ้น จากนั้นก็คว้ากระบี่มังกรเพลิงพิฆาตวิญญาณเอาไว้ จนทำให้มีเลือดไหลลงมาจากฝ่ามือของเขา จิ่วเยี่ยกล่าวว่า “หากต้องเป็นเช่นนั้นละก็ ข้ายอมตายด้วยคมดาบข ของนางดีกว่า”
ดาบของมู่เฉียนซีหรือ ดวงตาสีแดงโลหิตของพิฆาตวิญญาณมีแสงวาบผ่านไปแวบหนึ่ง จากนั้นก็กล่าวด้วยน้ำเสียงที่เย็นชาว่า “เ