จ้าฝันไปเถอะ!”
เมื่อกระบี่ที่จิ่วเยี่ยคว้าไว้ในมือหายไป เขาที่ยืนอยู่ข้างในวงล้อมนั้นพลันเอ่ยถามขึ้นมาว่า “ซี เป็นอย่างไรบ้าง?”
นิรันดร์กล่าวว่า “สถานการณ์ของนายท่านแย่มาก มันแย่มากจริง ๆ!”
“นี่มันเกิดเรื่องอะไรขึ้นกันแน่?” จิ่วเยี่ยกล่าวด้วยเสียงแหบพร่า
“มันคือทัณฑ์สวรรค์!” มังกรวารีกล่าวอย่างช้า ๆ
“ทัณฑ์สวรรค์อย่างนั้นหรือ!?”
มังกรวารีกล่าวว่า “นายท่านทำให้สวรรค์พิโรธ และแม้แต่เจ้าแห่งจิตวิญญาณแห่งโชคชะตาก็พิโรธมากเช่นกัน พวกมันล้วนลงโทษเจ้านายอย่างหนักโดยไม่ลังเลเลยแม้แต่น้อย คนที่ทำให้นายท่ านเปลี่ยนไปเช่นนี้ไม่ใช่เจ้า แต่มันก็เป็นเพราะเจ้าด้วยเช่นกัน ข้าควรที่จะคาดเดาได้แต่แรกแล้ว เจ้ามีความสามารถที่พวกเราไม่สามารถมองออกได้ เจ้าแข็งแกร่งมาก และเจ้ายังเป็นคนที่ แข็งแกร่งที่สุดในโลกนี้คนหนึ่งอีกด้วย”
“ไม่ว่าจะเป็นคำสาปแห่งความมืดที่แข็งแกร่งที่สุดของเผ่าคำสาป หรือจะเป็นความยากลำบากอื่น ๆ ล้วนเป็นเรื่องที่สวรรค์สร้างขึ้นมาเพื่อทำลายเจ้า แต่เจ้านายในฐานะที่เป็นจิตวิญญาณแห ห่งโชคชะตา นอกจากจะไม่ยืนอยู่ฝ่ายพวกมันแล้ว กลับกันยังช่วยเจ้าขจัดอุปสรรคที่ยิ่งใหญ่ที่สุด และคอยอยู่เคียงข้างเจ้า…”
นัยน์ตาของมังกร
