วารีฉายแววมืดมนออกมา พลันนั้นนิรันดร์ก็พุ่งหมัดใส่เขาทันที
ปังง!
เขาอิจฉาจนแทบคลั่งอยู่แล้ว!
ทั่วทั้งร่างของพิฆาตวิญญาณลุกโชนไปด้วยเพลิงแห่งโทสะ ความอิจฉา และความเดือดดาล ไม่มีเหตุผลใดที่จะปล่อยให้ผู้ชายคนนี้มีชีวิตอยู่ ไม่มีเหตุผลเลย
อาถิงกุมหมัดเอาไว้แน่น “เจ้าผู้หญิงโง่นั่น ช่างโง่เง่าเสียจริง หวงจิ่วเยี่ยก็แค่หน้าตาดีเท่านั้นเองมิใช่หรืออย่างไร?”
พลังธาตุความมืดบนร่างกายของจิ่วเยี่ยระเบิดออกมา เขารู้สึกว่าพลังของตนเองแข็งแกร่งมากขึ้นแล้ว
เขากล่าวด้วยเสียงทุ้มต่ำว่า “หากข้าหายไป ทัณฑ์สวรรค์บนร่างกายของซีก็จะหายไปด้วยใช่หรือไม่?”
มังกรวารีกล่าวอย่างโกรธเคืองว่า “เจ้าอย่าลืม ว่าเจ้านายถอนคำสาปให้เจ้าแล้ว ฉะนั้นเจ้าก็ต้องเป็นของเจ้านาย ชีวิตของเจ้า ทุกสิ่งทุกอย่างของเจ้า หากไม่มีคำสั่งจากเจ้านาย ไม่ว่า ผู้ใดก็ไม่อาจทำให้เจ้าตายได้!”
“ชิ! ข้าก็ไม่ได้อย่างนั้นหรือ?” พิฆาตวิญญาณกล่าวอย่างไม่พอใจ
ในที่สุดพลังของทั้งสองฝ่ายก็ถูกใช้ไปจนหมด ซึ่งมันก็ทำให้ฉากการต่อสู้ในครั้งนี้หยุดลง หลังจากนั้นมังกรวารีก็มองไปทางจิ่วเยี่ยพลางกล่าวว่า “พวกเราจะต้องพานายท่านออกไป ต้อง ไปหาทางแก้ไขเรื่องนี้”
“ข้าอยากจะไปด้วยกัน
