ัส แต่เขาก็ทนรับการโจมตีจากผู้พิทักษ์ทั้งสามของมู่เฉียนซีได้ครั้งแล้วครั้งเล่า
หลังจากที่นิรันดร์กลั่นยาลูกกลอนออกมา ยาลูกกลอนนั้นก็ถูกใส่เข้าไปในปากของมู่เฉียนซี และมันก็ละลายเข้าไปในปากของนางอย่างรวดเร็ว
ทันใดนั้นก็มีสายลมพัดผ่านร่างกายของมู่เฉียนซี ซึ่งมันก็ทำให้นางรู้สึกดีขึ้นมาเล็กน้อย
นิรันดร์กำหมัดแน่น “ข้าคือนิรันดร์นักปรุงยาที่แข็งแกร่งและภาคภูมิใจในตนเองมากที่สุด แต่เมื่อคนสำคัญที่สุดของตนเองได้รับบาดเจ็บสาหัสเช่นนี้ ข้ากลับสามารถทำได้เพียงแค่นี้เท่านั้น”
“คนผู้นั้น! ข้าควรที่จะค้นพบมันตั้งแต่แรกถึงจะถูก คิดไม่ถึงเลยว่าจะมาเข้าใจเอาป่านนี้” นิรันดร์จ้องมองไปยังจิ่วเยี่ยอย่างโกรธเคือง เขาเกลียดชังจิ่วเยี่ย แต่เขาก็เกลียดชังตนเองมากกว่า
ลมที่ล่องลอยอยู่กลางอากาศเต็มไปด้วยเจตนาฆ่าอันเย็นยะเยือก และนิรันดร์ก็ได้เข้ารวมกลุ่มล้อมโจมตีจิ่วเยี่ยด้วยอีกคนหนึ่ง
เขารู้ว่าบนร่างกายของจิ่วเยี่ยในตอนนี้ไม่มีส่วนไหนที่สมบูรณ์อีกแล้ว ดังนั้นนิรันดร์จึงได้พุ่งไปที่ใบหน้าของเขา
เขาอิจฉาใบหน้านี้มาก ใครใช้ให้มันมีหน้าตาที่ดึงดูดใจที่รักกันล่ะ
ส่วนมังกรวารีกำลังดูแลมู่เฉียนซี เขาคอยเฝ้าดูแลนางอย่างระมัดระวัง ด
