เหล่านี้คงผ่านพ้นไปแล้วแน่นอน แต่ทว่ามันกลับไม่ได้ง่ายดายขนาดนั้น!
“กรี๊ดดด!” บนเตียงนอนขนาดใหญ่ของอ๋องจิ่วเยี่ยในพระราชวังคุกโลหิตในเวลานี้ มีร่างของมู่เฉียนซีที่เปียกชุ่มไปด้วยเหงื่อ พร้อมทั้งเส้นเลือดปูดโปนไปทั่วทั้งร่างกาย และจิ่วเยี่ยใ ในตอนนี้ก็ตื่นขึ้นมาเพราะเสียงกรีดร้องของนาง
“ซี!” จิ่วเยี่ยกอดมู่เฉียนซีเอาไว้ พลางร้องเรียกด้วยเสียงที่ทุ้มต่ำ แต่ทว่ามู่เฉียนซีก็ยังคงไม่ตื่นขึ้นมาอยู่ดี
ความเจ็บปวดของนาง ทำให้หัวใจของจิ่วเยี่ยปวดร้าวขึ้นมาทันที
“ซี!”
พวกของฝูเซิงเองก็ถูกทำให้ตื่นตระหนกเช่นกัน พวกเขาเห็นว่าบนใบหน้าของนางไม่มีเลือดฝาดอยู่เลยแม้แต่น้อย อีกทั้งยังเห็นมู่เฉียนซีนอนขดตัวด้วยความเจ็บปวดอีกด้วย
ฝูเซิงกล่าวว่า “ความอดทนของเจ้านายแข็งแกร่งจะตายไป นี่เป็นครั้งแรกที่ข้าเห็นนางเจ็บปวดขนาดนี้ อ๋องจิ่วเยี่ย เจ้าทำอะไรกับเจ้านายของข้ากันแน่?”
จื่อโยวกล่าวว่า “เกิดอะไรขึ้นกับคนงามอย่างนั้นหรือ?”
ในขณะที่มู่เฉียนซีกำลังตกอยู่ในสภาวะหมดสติ นางก็รู้สึกราวกับว่าทั้งร่างกายและจิตวิญญาณของนางกำลังได้รับทัณฑ์ทรมานก็มิปาน อีกทั้งหายนะอันร้ายแรงนี้ก็ต้องการที่จะทำลายจิต ตใจทั้งหมดของนางอีกด้วย
ภายในหัว
