โลกใบนี้อยู่นั้น ทว่ายังไม่ทันที่จะหาทางออกเจอ นางกลับเห็นแผ่นหลังของใครคนหนึ่ง ซึ่งนางรู้สึกคุ้นเคยกับแผ่นหลังของคนคนนี้เป็นอย่างมาก
“เจ้าเป็นใคร?” มู่เฉียนซีกล่าวพลางมองไปที่แผ่นหลังของคนผู้นั้น
“เจ้าว่าข้าคือใครกันล่ะ?” คนที่อยู่เบื้องหน้าไม่ระบุตัวตน แต่กลับหันหน้ามาและมองไปที่มู่เฉียนซี
รูปร่างหน้าตาของเขานั้นงดงามอย่างหาที่เปรียบมิได้ และเพียงการพูดคุยอย่างสบาย ๆ ของเขาก็ดูเหมือนว่าจะสามารถควบคุมสถานการณ์ทั้งหมดเอาไว้ได้ อีกทั้งความสูงส่งนั้นก็ราวกับว่าจะทะ ะลุออกมาจากกระดูกอีกด้วย ซึ่งมันเหมือนเป็นกลิ่นอายของราชันย์ที่สยบทั่วหล้าอย่างไรอย่างนั้นเลย
เขาคือใครกัน?
และดูเหมือนว่าภายในใจของมู่เฉียนซีจะมีคำตอบนั้นอยู่แล้ว
“ซีเอ๋อร์!” เขาเรียกชื่อของมู่เฉียนซีอย่างแผ่วเบา ซึ่งมันก็ทำให้หัวใจของมู่เฉียนซีเต้นระรัวเลยทีเดียว
นางเคยนึกถึงฉากที่ได้เจอกับเขามานับครั้งไม่ถ้วน แต่คิดไม่ถึงเลยว่ากลับต้องมาเจอเขาครั้งแรกที่นี่!
มู่เฉียนซีเอ่ยปากกล่าวว่า “ท่านคือท่านพ่อหรือ? ที่นี่คือที่ไหนกัน? เหตุใดท่านถึงได้มาปรากฏตัวอยู่ในสถานที่เช่นนี้?”
“ข้ามาที่นี่เพื่อขัดขวางเจ้า เจ้าไม่สามารถช่วยถอนคำสาปให้เขาได้
