มิเช่นนั้นเจ้าจะต้องเสียใจภายหลังอย่างแน่นอน และมันก็จะเป็นการทำลายตัวเจ้าเองอีกด้วย” เขากล่าวพลางมองไปยังมู เฉียนซีอย่างอ่อนโยน
มู่เฉียนซีผงะไปเล็กน้อย “ท่านรู้เรื่องนี้ได้อย่างไร?”
“เจ้าคือลูกของข้า ฉะนั้นข้าจะต้องใส่ใจทุกเรื่องที่เกี่ยวกับเจ้าอยู่แล้ว ข้าไม่อาจปล่อยให้เจ้าทำผิดพลาดต่อไปได้อีกแล้ว ดังนั้นข้าจึงจำเป็นจะต้องมาขัดขวางเจ้า” แววตาที่มองมายั งนางนั้นราวกับมองลูกอันเป็นที่รักก็มิปาน แต่ทว่ามู่เฉียนซีกลับรู้สึกถึงความผิดปกติบางอย่าง
นี่คือท่านพ่อจริง ๆ หรือ? หรือว่าเป็นกลอุบายของอู๋หยากันแน่?
“เจ้ากำลังสงสัยข้าอย่างนั้นหรือ?” พลันนั้นบนใบหน้าของเขาก็แสดงท่าทางที่เจ็บปวดออกมา “เจ้าคือลูกของข้า ทุกสิ่งทุกอย่างที่ข้าทำไปก็เพื่อประโยชน์ของเจ้า ซีเอ๋อร์ เจ้าจะต้องเชื่อ อข้านะ”
มู่เฉียนซีส่ายศรีษะพลางกล่าวว่า “หากเจ้าคือท่านพ่อของข้าจริง ๆ แล้วละก็ เจ้าน่าจะเคารพการตัดสินใจของข้า นี่เป็นข้อตกลงระหว่างข้ากับจิ่วเยี่ย ข้าจะต้องช่วยเขา และข้าก็จะ ะต้องช่วยเขาถอนคำสาปให้ได้”
“ปล่อยข้าออกไปจากที่นี่เถอะ! ขอร้องล่ะ”
การปรากฏตัวของเขาแปลกประหลาดมากเกินไป แต่อย่างน้อยนางก็ไม่รู้สึกถึงความอาฆาตพยาบาทของเขา
