จักรพรรดิสงครามสั่งการว่า “ฆ่ามัน! ฆ่าพวกมันให้หมด และสุดท้ายฝ่าบาทจิ่วเยี่ยที่เหลืออยู่เพียงลำพัง ก็จะต้องมาต่อสู้กับข้า!”
พลังในการต่อสู้ของทั้งสองฝ่ายแตกต่างกันอย่างมาก แต่ทว่ากองทัพใหญ่ของแดนนรกกลับไม่คิดที่จะล่าถอยเลย
มู่เฉียนซีกล่าวว่า “กองทัพใหญ่หยุดเดินหน้าได้”
เมื่อได้ยินคำสั่งของมู่เฉียนซี พวกเขาก็ตะลึงงันอย่างเห็นได้ชัด พวกเขากล่าวว่า “พระชายา พวกเราไม่หวาดกลัวกองทัพของศัตรู พวกเขามีจำนวนคนมากกว่าแล้วอย่างไรล่ะ? พวกเราจะสู้กับพวกเ เขาให้ถึงที่สุดเอง”
“ใช่แล้ว! พระชายา พวกเราไม่กลัวพวกเขาหรอกขอรับ!”
มู่เฉียนซีกล่าวว่า “ไม่ใช่ว่าข้าจะไม่ให้พวกเจ้าลงสนามรบไปฆ่าฟันศัตรู แต่ทว่าตอนนี้ยังไม่ถึงเวลาที่จะให้พวกเจ้าลงสนาม”
“ท่านจักรพรรดิสงคราม อีกฝ่ายหยุดเดินทัพแล้วขอรับ” ในเวลานี้มีใครคนหนึ่งมารายงานเขา
“พวกเขากลัวแล้วหรือ? อยากถอยทัพแล้วหรืออย่างไร?” จักรพรรดิสงครามกล่าวอย่างดูถูกดูแคลน
“อย่าปล่อยให้พวกเขามีโอกาสถอยเป็นอันขาด ทุกคนเตรียมตัวให้พร้อม พวกเราจะเริ่มการโจมตีแล้ว ต้องล้อมการโจมตีพวกเขาเอาไว้ และทำให้พวกเขาไม่มีทางหลบหนีไปได้” จักรพรรดิสงครามสั่ง งการ
หลังจากที่กองกำลังของศัตรูที่อยู่ทัพหน้าเคลื่อนไหวแ
