จิ่วเยี่ยพิชิตพวกเขาได้แล้ว แต่ก็ยังไม่มีช่วงเวลาที่พวกมันถูกใช้ประโยชน์เลย ดังนั้นนี่จึงเป็นโอกาสที่หาได้ยากยิ่ง ฉะนั้นพวกมันจำเป็นต้องแสดงฝีมือใ ให้ดีที่สุด
เมื่อเผชิญหน้ากับเผ่าปีศาจเหวนรกที่ไหลทะลักเข้ามา แม้แต่กองกำลังของจักรพรรดิสงครามที่ได้รับการฝึกฝนมาเป็นอย่างดีในเวลานี้ก็รู้สึกปวดหัวกับปัญหาที่จัดการได้ยากนี้เช่นกัน อีกทั้งปีศาจกลุ่มนี้ก็รับมือได้ยากมากจริง ๆ
“ฆ่ามัน! พวกเราไม่กลัวเผ่าปีศาจอยู่แล้ว!”
“สู้กับเผ่าปีศาจเหวนรกแล้ว”
“……”
การปรากฏตัวของเผ่าปีศาจเหวนรก ทำให้สีหน้าที่เต็มไปด้วยความมั่นใจของจักรพรรดิสงครามก่อนหน้านี้เปลี่ยนเป็นบูดบึ้งขึ้นมาทันที
เขากล่าวอย่างโกรธเคืองว่า “ฝ่าบาทจิ่วเยี่ย เจ้านี่มันบ้าไปแล้ว! คิดไม่ถึงว่าจะปล่อยเผ่าปีศาจเหวนรกที่น่ากลัวเช่นนี้ออกมาได้”
เหตุผลที่พวกเขาหวาดกลัวเผ่าปีศาจเหวนรก ก็เป็นเพราะว่าพวกเขาไม่สามารถควบคุมมันได้ แต่ทว่าเมื่อเผ่าปีศาจเหวนรกเป็นลูกน้องของจิ่วเยี่ย กลับเชื่อฟังเขามากเลยทีเดียว
จิ่วเยี่ยมองไปทางมู่เฉียนซีพลางกล่าวว่า “ซี ข้าจะไปจัดการเขา! เจ้าระวังตัวด้วย”
ร่างเงาสีดำหายไปต่อหน้าต่อตามู่เฉียนซี และจิ่วเยี่ยก็พุ่งทะยานไปทางจักรพรรดิสงคราม
