ียบสงบเป็นอย่างมาก มู่เฉียนซีกล่าวว่า “พักผ่อน มารักษาอาการบาดเจ็บก่อนเถอะ!”
แม้ว่าพวกเขาจะคอยป้องกันกระดูกสีดำนั้นเอาไว้ตลอดเวลา แต่ดูเหมือนว่ามันจะไม่มีความคิดที่จะโจมตีเลยแม้แต่น้อย
หลังจากที่พวกเขารักษาอาการบาดเจ็บแล้ว ชั้นที่เจ็ดก็ยังคงไม่มีการทดสอบปรากฏออกมา และพวกเขาก็ไม่รู้ว่าจะทำให้หอคอยนิรันดร์ยอมรับได้อย่างไร
เวลาค่อย ๆ ผ่านเลยไปอย่างช้า ๆ ซึ่งมู่เฉียนซีก็สังเกตเห็นแล้วว่ามีคนตามเข้ามาในภายหลัง ทันใดนั้นนางก็ค้นพบว่าเป็นร่างที่คุ้นเคย หรือก็คือคนของเผ่าวิญญาณนั่นเอง
นอกจากเผ่าวิญญาณแล้ว ก็มีคนสวมชุดเกาะสีเงินอีกกลุ่มหนึ่งปรากฏตัวขึ้นมาอีกด้วย และในบรรดาคนเหล่านั้นมู่เฉียนซีก็เห็นร่างที่คุ้นเคยร่างหนึ่ง “อู๋หยา!”
อู๋หยามองไปทางหวงจิ่วเยี่ยพลางกล่าวด้วยรอยยิ้มว่า “ฝ่าบาทจิ่วเยี่ย พวกเราได้พบกันอีกแล้วนะพ่ะย่ะค่ะ”
ดวงตาสีฟ้าเย็นยะเยือกของจิ่วเยี่ยจ้องมองไปที่อู๋หยา แล้วกล่าวด้วยน้ำเสียงที่เย็นชาว่า “อู๋หยา คราวนี้เป็นร่างจริงของเจ้า หรือว่าเป็นร่างแยกของเจ้ากันล่ะ?”
แต่อู๋หยาไม่ได้กล่าวตอบ!
ในเวลานี้ คนของเผ่าวิญญาณเหล่านั้นกล่าวว่า “เผ่าเทพทุกท่าน ความสามารถของพวกเขายอดเยี่ยมมาก ข้ารู้สึกว่
