ขนาดนี้
และในเวลานี้ พวกของจิ่วเยี่ยก็ได้จัดการสัตว์วิญญาณเหล่านั้นเรียบร้อยแล้ว มู่เฉียนซีจึงกล่าวกับพวกเขาว่า “เดี๋ยวข้าจะกลับมาจัดการพวกเจ้าทีหลัง”
พวกเขาเห็นว่าสัตว์วิญญาณถูกโจมตีจนกองกันอยู่บนพื้นหมดแล้ว แม้ว่าจะได้รับบาดเจ็บจนไม่สามารถต่อสู้ได้ แต่กลิ่นอายของพวกมันก็ยังคงบ้าคลั่งเป็นอย่างมาก และหากผู้ฝึกสัตว์ต้อ องการทำให้พวกมันเชื่องในตอนนี้ ก็อาจจะถูกสะท้อนกลับมาอย่างรุนแรงก็เป็นได้
อย่างไรก็ตามพวกเขาค้นพบว่ามู่เฉียนซีได้ระเบิดพลังจิตวิญญาณที่น่าสะพรึงกลัวออกมา ถึงมันจะสะท้อน! แต่เป็นการสะท้อนที่เผชิญหน้ากับความผันผวนของพลังจิตวิญญาณที่แข็งแกร่งราวกับแมลง งปอเดินบนน้ำก็มิปาน ซึ่งมันไม่ส่งผลกระทบใดต่อมู่เฉียนซีเลยแม้แต่น้อย
คนกลุ่มนี้จ้องมองไปยังมู่เฉียนซีราวกับเห็นภูตผีก็มิปาน หลังจากนั้นพวกเขาก็เห็นมู่เฉียนซีเก็บกวาดสัตว์วิญญาณทั้งหมดเขาไปในหอคอยจำลองได้อย่างง่ายดาย โดยที่สีหน้าของนางก็ยัง งคงเป็นเช่นเดิม ราวกับว่าไม่ได้ผลาญพลังจิตวิญญาณไปมากมายเท่าไรนักอย่างไรอย่างนั้น
“คะ…คนวิปลาสเช่นนี้โผล่ออกมาจากที่ใดกันแน่! คงไม่ใช่คนวิปลาสจากเผ่าวิญญาณหรอกนะ?” ในบรรดาคนเหล่านั้น ผู้ฝึกฝนจิตวิญญาณของ
