“ซี เหนื่อยแล้วก็พักสักหน่อยเถอะ!” หลังจากที่จัดการสัตว์วิญญาณกลุ่มใหญ่อีกกลุ่มเสร็จ ในที่สุดจิ่วเยี่ยก็นั่งไม่ติดจากนั้นก็กล่าวพลางเข้าไปกอดมู่เฉียนซีเอาไว้
ถึงพลังจิตวิญญาณของมู่เฉียนซีจะแข็งแกร่งแต่ก็ไม่ใช่ว่าจะไม่มีวันหมด ซึ่งนางก็ผลาญพลังไปค่อนข้างมาก และเริ่มเหนื่อยล้าขึ้นมาบ้างแล้ว ฉะนั้นนางจึงพิงไปบนตัวจิ่วเยี่ยพลางกล่าวว ว่า “อื้ม! ข้าเหนื่อยแล้ว ขอพักสักหน่อยแล้วกัน!”
“พักเถอะ ข้าจะปกป้องซีเอง!”
ในขณะที่มู่เฉียนซีกำลังพักผ่อน คนอื่น ๆ ต่างก็ไม่ได้หยุดนิ่งเลย
“ไม่มีสัตว์วิญญาณกลุ่มใหญ่แล้วอย่างนั้นหรือ? ตอนนี้พวกเราทำได้แต่เรื่องง่าย ๆ เท่านั้น!”
“ใครเป็นผู้ที่แข็งแกร่งขนาดนั้นกันแน่ คิดไม่ถึงเลยว่าเพียงไม่นานก็สามารถกวาดล้างไปได้มากมายขนาดนี้แล้ว!”
“คนผู้นั้นต้องมีหอคอยจำลองมากกว่าหนึ่งอันอย่างแน่นอน!”
หลังจากที่มู่เฉียนซีตื่นขึ้นมาแล้ว นางก็ดื่มยาเข้าไปหลายขวด จากนั้นก็เริ่มลงมือต่อ
เมืองร้างที่ล่มสลายแห่งความมืดที่ถูกยึดโดยครองกลุ่มสัตว์ร้าย ในเวลานี้ไม่ได้ยินเสียงร้องของสัตว์ร้ายเลยแม้แต่เสียงเดียว และพลังแห่งความมืดที่อยู่ภายในอากาศก็น่าสะพรึงกลัวมา ากขึ้นไปอีก อีกทั้งยังหนาแน่นมากขึ้นเรื่อย
