ให้ เจอ จำเป็นต้องทำอย่างไรล่ะ?” มู่เฉียนซีบ่นพึมพำ
อย่างไรก็ตามสิ่งที่พวกเขาต้องการหาก็อยู่ที่นี่ เช่นนั้นพวกเขาก็ค่อย ๆ ตามหาด้วยความอดทนก็แล้วกัน!
แต่ทว่าถึงจะเดินไปทั่วเมืองร้างที่ล่มสลายแห่งความมืดที่กว้างใหญ่แห่งนี้แล้ว พวกเขาก็ไม่พบเบาะแสใด ๆ เลยแม้แต่น้อย
จิ่วเยี่ยกล่าวว่า “ไปหาอู๋หยาเถอะ เขาจะต้องรู้แน่”
มู่เฉียนซีหาอู๋หยาไม่เจอ แต่กลับเผชิญหน้ากับคนอีกกลุ่มหนึ่งแทน
มีหญิงสาวที่แต่งแต้มสีสันหลากหลายราวกับนกยูงก็มิปานคนหนึ่งยืนอยู่เบื้องหน้ากลุ่มคนที่แข็งแกร่ง และหญิงสาวผู้นั้นก็มองมายังพวกของจิ่วเยี่ยด้วยแววตาที่เปล่งประกายระยิบระยับ บเป็นอย่างมาก
“ข้ารู้มาว่าท่านอ๋องจิ่วเยี่ยก็ตามหาหอคอยนิรันดร์มาตลอดเช่นกัน ฉะนั้นคงไม่มีทางปล่อยมันไปแน่นอน! และท่านก็มาจริง ๆ น่าเสียดาย เหตุใดต้องสวมหน้ากากด้วยเล่า? การที่ไม่สามารถ เห็นใบหน้าที่แท้จริงของอ๋องจิ่วเยี่ยได้ ช่างเป็นเรื่องที่น่าเสียดายจริง ๆ ”
“คนของแดนภูต” จิ่วเยี่ยกล่าวอย่างเย็นชา
“มันไม่ได้มีเพียงพวกข้าจากแดนภูตเท่านั้นที่มา แต่ยังมีแดนปีศาจ แดนวิญญาณ และยังมีแดนเทพอีกด้วย! ข้าอยากจะขอเตือนท่านอ๋องจิ่วเยี่ยสักหน่อย! คนของแดนเทพกำลังตามหาท่าน
