งคือเจ้าแห่งมิติ แม้ว่าตอนนี้นางจะอ่อนแอมาก แต่อู๋หยาก็จะต้องขวางไม่ให้มู่เฉียนซีออกไปให้ได้ ฉะนั้นเขาจึงจำเป็นที่จะต้องจ่ายในราคาที่แพงมาก
สัตว์ร้ายตัวนี้จัดการได้ยากเกินไปแล้ว แม้ว่าฝูเซิงจะร่วมมือกับผู้คุมปีศาจแห่งความมืดก็ไม่สามารถเอาชนะมันได้อยู่ดี
ในที่สุดผู้คุมปีศาจแห่งความมืดก็กล่าวว่า “อู๋หยา พวกเราถอยกันก่อน! พวกเราถอยกันก่อนเถอะ!”
อู๋หยากล่าวว่า “หากปล่อยให้เจ้าออกไป มู่เฉียนซีก็จะออกไปได้ด้วย ตอนนี้เจ้าไม่มีค่าพอให้ใช้ประโยชน์อีกแล้ว ข้าช่วยเจ้ามาหลายครั้งแล้ว คราวนี้ข้าช่วยเจ้าไม่ได้อีกแล้ว”
สีหน้าของผู้คุมปีศาจแห่งความมืดซีดเผือด “เจ้า…ตอนแรกเจ้าไม่ได้พูดแบบนี้นี่ เจ้าโกหกข้า!”
“การปล่อยให้เจ้ามีชีวิตมาได้นานขนาดนี้ ถือว่าข้ามอบความกรุณาให้เจ้าอย่างใหญ่หลวงแล้ว คนที่กล้ามาทำร้ายฝ่าบาทจิ่วเยี่ยเช่นเจ้า ข้าควรที่จะทำให้เจ้าหายไปตั้งนานแล้วด้วยซ้ำ” ” อู๋หยากล่าวอย่างเย็นชา
“บัดซบเอ้ย!” ผู้คุมปีศาจแห่งความมืดรู้ดีอยู่แล้วว่าอู๋หยานั้นเชื่อถือไม่ได้ แต่เขากลับคิดไม่ถึงเลยว่าตนเองจะไร้ประโยชน์รวดเร็วเช่นนี้
เขาไม่อยากตาย เช่นนั้นก็มีแต่ต้องสู้กับสัตว์ร้ายอย่างวานรยักษ์ไททันตัวนี้เท่านั้น
หากอยู