ว ที่ข้าต้องการให้เจ้ามีชีวิตอยู่ เพราะหากเจ้าไม่มีชีวิต ก็ดูเหมือนว่าจะไม่มีใครสามารถชดใช้หนี้ที่มีต่อจิ่วเยี่ยในตอนแรกได้น่ะสิ! และเจ้ าจะต้องชดใช้กับเรื่องที่เจ้าเคยทำเหล่านั้นนับพันนับหมื่นเท่า ในเมื่อจิ่วเยี่ยต้องอยู่ในเรือนจำปีศาจแห่งความมืดถึงสามปี ฉะนั้นข้าจะให้เจ้ามีชีวิตอยู่สามหมื่นปี สามแสนปีหรืออ อย่างน้อยก็ต้องนานกว่า…”
สายตาที่เย็นยะเยือกของมู่เฉียนซี ทำให้ผู้คุมปีศาจแห่งความมืดอดที่จะตัวสั่นสะท้านไม่ได้ อู๋หยาให้มู่เฉียนซีรู้ว่าเขาเคยทำเรื่องอะไรมาบ้าง และตอนนี้นางก็กำลังต้องการแก้แค้ น...
เขาไม่กล้าคิดเลยว่านางจะแก้แค้นอย่างไร! ตอนที่ตนเองลงมือทรมานคนอื่น เขามีความสุขมาก แต่หากคนอื่นปฏิบัติต่อเขาเช่นนั้น…
และตอนนี้เขาก็รู้สึกหวาดกลัวจนสั่นสะท้านไปทั้งตัวเลยทีเดียว!
“ขะ…ข้าไม่ต้องการความช่วยเหลือจากเจ้า! ไม่อยาก…” หากถูกมู่เฉียนซีช่วยเหลือแล้วต้องเจอกับการทรมานเช่นนั้น เขายอมไม่ถูกนางช่วยจะดีกว่า บางทีการตายอาจจะดีกว่าก็เป็นได้!
ฉึก!
เข็มยาเล่มหนึ่งฝังลงไปบนต้นคอของผู้คุมปีศาจแห่งความมืด
มู่เฉียนซีกล่าวอย่างเย็นชาว่า “ข้าจะช่วยเจ้าหรือไม่ มันไม่ใช่สิ่งที่เจ้าสามารถตัดสินใจได้ แต่เป็นข้า
