นาการเอาไว้มากนัก
อู๋หยากล่าวว่า “ในเมื่อตอนนี้เจ้ารู้แล้วว่าฝ่าบาทจิ่วเยี่ยรอดชีวิตมาได้อย่างไร? เช่นนั้นเจ้าก็ต้องรู้ดีว่ากว่าจะมาถึงวันนี้ฝ่าบาทจิ่วเยี่ยต้องประสบกับเรื่องใดมาบ้าง เจ้าสามา ารถทนต่อตัวแปรที่ส่งผลต่ออนาคตของฝ่าบาทจิ่วเยี่ยได้หรือไม่? สุดท้ายแล้วฝ่าบาทจิ่วเยี่ยก็จะได้ทุกอย่างมา แต่เจ้า…”
“ฉะนั้นเจ้าจำเป็นต้องตาย! มู่เฉียนซี!” ทันทีที่พูดจบ อู๋หยาก็ลงมือโจมตีมู่เฉียนซีอีกครั้งทันที
สำหรับความบ้าคลั่งเช่นนี้ มู่เฉียนซีเองก็จนปัญญาเช่นกัน
“ตัวแปรมันต้องเป็นสิ่งที่แย่เสมอไปอย่างนั้นหรือ? อู๋หยา การคำนวนของเจ้าในครั้งนี้ก็มีตัวแปรเช่นกัน แต่โชคดีที่จิ่งเยี่ยไม่ได้อยู่เพียงลำพัง ข้าสามารถรักษาอาการบาดเจ็บให้ เขาได้ และข้ายังสามารถหนีไปกับเขาได้…”
“มู่เฉียนซี เจ้าไม่เข้าใจ! หากไม่ใช่เพราะทุกสิ่งที่เกิดขึ้นในเรือนจำปีศาจแห่งความมืด และหากอาศัยเพียงแค่พลังที่แข็งแกร่งที่สุดของฝ่าบาทจิ่วเยี่ย เดิมทีก็คงไม่สามารถปลุกพลังได ด้อย่างรวดเร็วเช่นนี้แน่! เจ้าคิดว่าเจ้าช่วยพระองค์จริง ๆ อย่างนั้นหรือ? หากเวลานี้มีคนสามารถช่วยให้เขาผ่านความมืดมิดไปจริง ๆ เช่นนั้นฝ่าบาทจิ่วเยี่ยที่แข็งแกร่งเช่นวันนี้ก็ จะไม่ม
