ีอยู่อีกต่อไป”
แววตาของมู่เฉียนซีเปลี่ยนเป็นเย็นยะเยือกมากขึ้น นางกล่าวว่า “อู๋หยา นี่คือเหตุผลที่ถึงเจ้ารู้ว่าจะตายแต่ก็ไม่ช่วยอย่างนั้นหรือ? ด้วยความแข็งแกร่งของเจ้าน่าจะช่วยจิ่วเยี่ยได้ อยู่แล้ว แต่ตั้งแต่แรกจนจบกลับไม่มีแม้แต่เงาของเจ้าในเรือนจำปีศาจแห่งความมืดเลย””
“เพื่อให้จิ่วเยี่ยได้รับพลังนั้นมา และทำให้เขาทรงพลังตามที่เจ้าคาดหวัง เจ้าจะไม่สนใจว่าเกิดเรื่องอะไรขึ้นกับเขาบ้างหรือ? แต่ตอนนี้ข้าสงสัยแม้กระทั่งว่า สาเหตุจิ่วเยี่ยต้องไปถ ถึงเรือนจำปีศาจแห่งความมืด ทั้งหมดนั่นก็เป็นเพราะฝีมือของเจ้าสินะ! อู๋หยา!”
คนอย่างอู๋หยา วางแผนทำร้ายนาง วางแผนทำร้ายตนเอง เกรงว่าแม้แต่จิ่วเยี่ยก็น่าจะอยู่ในแผนการของเขาด้วยซ้ำ
ก่อนหน้านี้คิดว่าเพราะเขาภักดีจึงมีความหวาดระแวง แต่ตอนนี้นางค้นพบแล้วว่าตนเองคิดผิดไปจริง ๆ
มู่เฉียนซีกล่าวว่า “ความภักดีของเจ้าไม่ใช่จิ่วเยี่ย แต่เป็นจิ่วเยี่ยที่มีพลังอันแข็งแกร่งต่างหาก! ที่เจ้าหวังให้จิ่วเยี่ยแข็งแกร่งยิ่งขึ้นกว่านี้ แท้จริงแล้วเป็นเพราะเจ้าต้องการ รให้มันดียิ่งขึ้น หรือเป็นเพราะความเห็นแก่ตัวของเจ้าของเจ้ากันแน่ อู๋หยา!”
แต่ล่ะคำพูดของมู่เฉียนซี ได้ทำให้อู๋หยาชะงักงันไปทันที
อ
