เมื่อคนที่อยู่ตรงหน้าไม่มีการตอบสนองใด ๆ กลับมา มู่เฉียนซีจึงหยิบยาน้ำออกมาขวดหนึ่ง และพลังแห่งชีวิตที่เข้มข้นก็ทำให้คนที่เกือบหมดสติไปแล้วลืมตาขึ้นมาทันที จากนั้นก็จ้องม มองคนที่อยู่ตรงหน้าเขาด้วยความเงียบสงบ
พลังแห่งชีวิต มันมาอยู่ในสถานที่ที่สกปรก มืดมนและเต็มไปด้วยการฆ่าฟันอย่างในเรือนจำปีศาจแห่งความมืดได้อย่างไรกัน
“ข้าคือนักปรุงยา อาการบาดเจ็บบนร่างกายของเจ้าต้องได้รับการรักษา ข้าขอเวลาเพียงครึ่งชั่วยามเท่านั้น ได้หรือไม่?”
ดวงตาที่เย็นยะเยือกคู่นั้นกำลังตรวจสอบมู่เฉียนซีอยู่ และสุดท้าย…
สุดท้ายแล้วเขาก็ถูกมู่เฉียนซีวางยา ซึ่งมู่เฉียนซีได้วางยาสลบที่ไม่มีอันตรายต่อร่างกายมนุษย์ให้กับเขา
นางเข้าใจจิ่วเยี่ยในอนาคตเป็นอย่างดี ฉะนั้นนางย่อมต้องเข้าใจจิ่วเยี่ยในอดีตด้วยเช่นกัน เขาไม่มีทางเชื่อนางเพราะคำพูดเพียงแค่ไม่กี่คำ และยอมรับการรักษาจากนางอย่างแน่นอน
อาการบาดเจ็บบนร่างกายของเขาสาหัสมาก ยิ่งใช้เวลานานมากเท่าไรก็จะยิ่งเจ็บปวดมากขึ้นเท่านั้น ทว่านางไม่อยากให้เขาต้องเจ็บปวดเช่นนี้ต่อไปอีกแล้ว ดังนั้นจึงเลือกหนทางที่ง่ายแล ละให้ผลลัพธ์ที่ดีมากกว่าแทน
นั่นก็คือการทำให้เขาหมดสติไปนั่นเอง!
สุดท้า
