หลังจากที่คนเหล่านั้นจากไปอย่างพึงพอใจ ผู้คุมปีศาจแห่งความมืดก็ได้ลองใช้วิธีการเก่า ๆ ต่าง ๆ มากมาย นอกจากนี้ยังทุ่มเทให้กับการศึกษาวิธีการใหม่ ๆ อีกด้วย
ไม่ว่าอย่างไรก็ตามเขาอยากที่จะลงมือทำลายอัจฉริยะเหนือธรรมชาติในตำนาน ฝ่าบาทจิ่วเยี่ยผู้ที่ซึ่งสูงศักดิ์เป็นอย่างยิ่ง และเกิดมาเพื่อครองอำนาจอยู่เหนือเจ้าเหนือหัวด้วยมือของตนเอ อง นี่เป็นเรื่องที่ทำให้เขารู้สึกตื่นเต้นมากเหลือเกิน
มู่เฉียนซีคอยเฝ้าดูอยู่ฉากแล้วฉากเล่า นางได้แต่พูดกับตนเองว่า จะร้องไห้ไม่ได้
ขนาดจิ่วเยี่ยตัวน้อยยังไม่ร้องไห้ แม้แต่น้ำตาสักหยดก็ยังไม่มี ฉะนั้นนางเองก็ไม่สามารถอ่อนแอถึงเพียงนั้นได้…
แต่นางทนไม่ไหวอีกแล้ว สุดท้ายนางก็ไม่ได้แข็งแกร่งเหมือนจิ่วเยี่ยอยู่ดี
หยาดน้ำตาไหลรินจนเสื้อผ้าของนางเปียกชื้นไปหมด นางทำอะไรไม่ได้เลย ทำอะไรไม่ได้เลยแม้แต่น้อย!
นางต้องการจะทำอะไรสักอย่าง? ต้องทำอะไรสักอย่างให้ได้?
ทันใดนั้นลำแสงสีเขียวอ่อนก็ได้ระเบิดออกมาอย่างกะทันหัน และได้ห่อหุ้มมู่เฉียนซีเอาไว้
พลังนี้เป็นพลังที่มู่เฉียนซีคุ้นเคยเป็นอย่างมาก ซึ่งมันก็คือพลังแห่งกาลเวลาของอาถิงนั่นเอง
มู่เฉียนซีกล่าวอย่างประหลาดใจว่า “อาถิง เจ้าตื่นแล้วหรือ