ึ่ง จิ่วเยี่ยน้อยกลับถูกคนกลุ่มหนึ่งล้อมเอาไว้อย่างกะทันหัน
“ฝ่าบาทจิ่วเยี่ย ทรงกลับไปเถิดพ่ะย่ะค่ะ!” คนที่ล้อมเข้าอยู่กลุ่มนี้ มีกลุ่มผู้คุมที่มีความสามารถระดับอ๋องกลุ่มหนึ่ง
“ไสหัวไปซะ!” ถึงน้ำเสียงจะฟังดูเหมือนเด็กน้อยแต่กลับน่าเกรงขามเป็นอย่างยิ่ง และแม้ว่าเขาจะอายุยังน้อย แต่ก็มีความแข็งแกร่งและความเผด็จการของผู้มีอํานาจเหนือกว่าอีกด้วย
“ฝ่าบาทจิ่วเยี่ย ถึงท่านจะยังยอมรับความจริงไม่ได้ แต่ไม่ว่าก่อนหน้านี้ท่านจะมีสถานะที่สูงส่งเพียงใด เมื่อมาถึงแดนนรกแห่งนี้แล้ว ท่านก็เป็นเพียงแค่คนเลวทรามที่สุดเท่านั้น”
น้ำเสียงที่เย็นยะเยือกดังขึ้นมา “คนเลวทรามอย่างนั้นหรือ นั่นมันไม่ใช่พวกเจ้าหรือไง? มันเกี่ยวอะไรกับข้าด้วย?”
แม้ว่าจะอยู่ในสถานการณ์เช่นนี้ เขาก็ยังคงเป็นคนสูงส่งเกินเอื้อมถึงอยู่ดี นอกจากนี้ยังจ้องมองไปที่พวกเขา ราวกับว่ามองดูขยะก็มิปาน
แต่ทว่าผู้คุมที่มีอำนาจในเรือนจำเหล่านี้จะทนต่อการดูถูกเหยียดหยามเช่นนี้ได้อย่างไร? พวกเขาก็เหมือนผู้คุมปีศาจแห่งความมืด ที่เกลียดสายตาของฝ่าบาทจิ่วเยี่ยผู้นี้มากเป็นพิเศษ
“ในเมื่อฝ่าบาทจิ่วเยี่ยไม่ให้ความร่วมมือ เช่นนั้นพวกเราก็คงทำได้เพียงล่วงเกินท่านแล้ว โจมตี!”
“ขอรับ
