บสามแล้ว อีกสองปีก็ถึงวัยปักปิ่น การพูดคุยเรื่อง คู่ครองย่อมเป็นเรื่องสมควร แต่ใจนางกลับไม่ยินยอมแม้แต่น้อย
ตําแหน่งผู้สืบทอดตําแหน่งโหวยังไม่แน่นอน บิดานางแม้เป็นไท่ซือ ทว่ามีเพียงตําแหน่ง มิได้กุมอํานาจแท้จริง หากจะเลือกคู่ครอง ย่อมต้อง เลือกตระกูลที่เกื้อหนุนการชิงตําแหน่งโหว ต่อให้ดีเพียงใด ก็เทียบมิได้กับ
จวนจงอี้โหว
ตั้งแต่จําความได้ นางไม่เคยยอมรับโชคชะตา ทั้งที่เป็นฝาแฝด เกิด วันเดียว ชั่วโมงเดียวกัน เพียงต่างกันชั่วขณะ กลับทําให้จ้าวเบื่อหรันได้เป็น บุตรสาวคนโต ได้ครองคํามั่นหมายกับตระกูลสูงศักดิ์คําหมั้นนั้นเกิดจากการ ตกลงกันของจงอี้โหวกับท่านปู่ผู้เป็นเจิ้นเป่ยโหว ระหว่าง “หลานชายเอก”
กับ “หลานสาวเอก”
แต่เมื่อฉินเชียงเหอคลอดออกมาเป็นฝาแฝด คําว่า “เอก” ก็ชี้ชัดไป ยังผู้ที่ลืมตาก่อน และผู้ที่ลืมตาก่อน… คือจ้าวเข่อหรัน ตั้งแต่นั้นมา จ้าวเย่อ เหรินจึงทุ่มเททุกสิ่ง นางต้องเก่งกว่า โดดเด่นกว่า ให้คนทั้งเมืองหลวงรู้ว่า จ้าวเย่อเหรินต่างหากที่คู่ควร
ท้ายที่สุด นางก็ทําสําเร็จ ชื่อเสียงเลื่องลือทั่วเมืองหลวง แม้ แต่หลินซีหร่านยังต้องหันมามอง แต่วันนี้ คําพูดของจ้าวเข่อหรันกลับทําให้ นางเสียหลัก หากตนถูกหมั้นหมายเสียก่อน ต่อให้วันหนึ่งหลินซีหร่านถอน หมั้นจากจ้าวเย่อหรัน ตําแหน่งนั้นก็ไม่มีวันตกมาถึงนาง
แล้วควรทําอย่างไรดี? ยิ่งคิด ใจก็ยิ่งรุ่มร้อน ขณะนั้นเอง สาวใช้ชั้น สามชื่อผิงเ
