กระพริบตาปริบ ๆ พลางกล่าวว่า “ผู้คุมปีศาจแห่งความมืด มองไม่เห็นพวกเราอย่างนั้นหรือ?”
“หากมองไม่เห็นพวกเรา เช่นนั้นพวกเราก็สามารถฉวยโอกาสนี้ลอบโจมตีเขาได้ใช่หรือไม่” ฝูเซิงกล่าวอย่างตื่นเต้น
หลังจากนั้นฝูเซิงก็กลายร่างเป็นมนุษย์ และตามหลังผู้คุมปีศาจแห่งความมืดไป
ทันใดนั้น เขาก็ระเบิดการโจมตีที่แข็งแกร่งที่สุดออกมา จากนั้นหนามสีแดงโลหิตที่ดุร้ายจำนวนนับไม่ถ้วนก็จู่โจมไปยังจุดตายของผู้คุมปีศาจแห่งความมืด!
ปังง!
แต่ดูเหมือนว่าพวกเขากำลังเผชิญหน้าอยู่กับกำแพงอยู่ก็มิปาน และกำแพงนี้ก็ได้ขัดขวางการโจมตีของฝูเซิงเอาไว้
ฝูเซิงหยุดมือแล้วกล่าวว่า “ไม่ได้! ที่นี่มันคือที่ไหนกันแน่เนี่ย?”
มู่เฉียนซีกล่าวว่า “อู๋หยานั้นแข็งแกร่งมาก แต่เรื่องที่เหนือธรรมชาติอย่างการย้อนเวลาเช่นนี้ เขาไม่มีทางทำได้อย่างแน่นอน ข้าเกรงว่าเขาคงจะให้พวกเรามาถึงอดีตนี้ด้วยวิธีที่ พิเศษ และหลังจากนั้นก็ต้องการให้ข้าได้เห็นอะไรบางอย่าง? จิ่วเยี่ย…”
ด้วยเหตุนี้มู่เฉียนซีและฝูเซิงจึงเดินดูรอบ ๆ พระราชวังขนาดใหญ่นี้ทั้งหมด และหลังจากนั้นก็ออกไปเดินที่เมืองลำดับที่หนึ่ง
สถานที่แห่งนี้มีผู้คนเดินกันไปมาอย่างไม่ขาดสาย ซึ่งมันก็เหมือนกับที่พวกเขาเคยได้เห
